தலைகேட்டான் தம்பி
பகுதி 3 · 3 / 5
“கனிகள் உதிர் முதிரமலைத் தருக்கள் கண்டேன் -
செங் காய்கள் உதிர் தம்பி யுந்தன் வாயுங் கண்டேன்.
அணி மணிகள் எவை வேண்டும் எனக்கு?
அரண்மனையில் எது வேண்டும்
ஆனையென்ன சேனையென்ன அனைத்தையுமே எடுத்துக்கொள்..
அண்ணனுக்குத் தம்பியென்ற அன்பை மட்டும் கொடுத்துவிடு!”
எனச்சொல்லி; அழுதுவிட்டான் குமண வள்ளல் -
தம்பியிடம் விழுது விட்டு வளர்கின்ற பகை உணர்வோ அடங்கவில்லை.
பழுதுபட்டுப் போய்விட்ட உள்ளங் கொண்டோன் -
வானில் உழுது விட்டுப் போன செங்கதிரோன் திரும்புமுன்னே -
என் நாட்டைத் தொழுதுவிட்டுக் காடேகு என ஆணையிட்டான்;
*
குமணன் சென்று விட்டான்.
மானினமும் தேன்சிட்டும் மயில் குயில் மாடப்புறாவும்
மனித இனம் காட்டுகின்ற அன்பைவிடப் பெரிய அன்பை,
மன்னனிடம் காட்டியதால் மகிழ்ந்திருந்தான் - காட்டில்
கன்னல் மொழித் தமிழ் வழங்கப் புலவரில்லை;
நீங்கா இன்னல் அஃதொன்றே - வேறில்லை!
கொழுந்துவிட்ட துரோகத்தின் விளைவாகக்
கவர்ந்து விட்டான் செங்கோலைத் தன் கையில் தம்பி!
மகிழ்ந்தானா அந்த மட்டில்?
மனதில் அழுந்திவிட்ட பகையுணர்வைக் கிளறிவிட்டார் கொடிய நண்பர்!
“பொறுத்திருந்தேன் இது நாள் மட்டும் - என்மேல்
போர் தொடுக்க முனைந்து விட்டான் அண்ணன்.
தடுத்திடாதீர்; தம்பியென்னை;
அண்ணன் தலை, அறுத்தெடுத்து வருபவர்க்குப்
