
நடுத்தெரு நாராயணி
புராணங்கள் சமுதாயத்தில் ஒழுக்கக் கேட்டையும் கயமைத் தனத்தையும் நியாயப்படுத்துவதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது இந்தக் குறும்புதினம்.

பலிபீடம் நோக்கி
சமுதாயப் புரட்சியில் ஈடுபடுவோர் முதலில் சமயத்தையே தாக்குவர் என்பதற்கிணங்க, சமயத்திலிருந்து மக்களை விடுவிக்கும் முயற்சியின் விளைவாக எழுந்த நாடகம் இது.

பெரிய இடத்துப் பெண்
சீமான் வீட்டுச் செல்வி மிகவும் சின்னபுத்திக் காரியாக இருக்கிறாள். அவள் தன்னுடைய உடல் சுகத்திற்காக அபலைப் பெண் குமுதாவின் வாழ்க்கையைக் கெடுத்த கொடுமையைச் சொல்கிறது இந்தக் குறும்புதினம். இழிந்த சமூகத்தின் கிழிந்த திரையை விலக்கும் வகையில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இதில் பொருந்தா மணத்தால் விளையும் சீர்கேடுகளும், அழகு சிந்தும் இளம் வனிதையர்களின் எழில் நிறைந்த வாழ்க்கையை நரைத்துப்போன வாலிபக் கிழங்களோடு பிணைக்க முயலும் போக்கும், அதனால் வரும் விபரீதங்களும் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளன.

புதையல்
புதைந்து கிடக்கும் பொற்குவியலைத் தேடி அலையும் சுயநலவாதிகள் அதற்காகப் பின்பற்றும் மூடநம்பிக்கைகளையும் செய்யும் கொலைகளையும் சொல்கிறது. இவர்களுக்கிடையில் அகப்பட்டு அல்லலுறும் இளங்காதலர்களான துரை, பரிமளா இருவரும் படும் பாட்டை எடுத்து விளக்குகிறது. மூடநம்பிக்கைக்கு எதிராக முரசு கொட்டும் வகையில் எழுதப்பட்ட புதினம் இது.

சாரப்பள்ளம் சாமுண்டி
இறைவனின் 108 தாண்டவ நிலைகளைப் பெரிய கோயிலின் மேல்தளத்தில் உட்பாகத்து அடிவரிசையில் சிற்பங்களாகச் செதுக்க ஏற்பாடு செய்தான் இராசராசன். வேலையும் நடந்தது. 81 சிற்பங்களைச் செய்து முடித்து 82-ஆவது சிற்பத்தை ஆரம்பித்து எக்காரணத்தாலோ முடிக்காமல் விடப்பட்டிருக்கிறது என்னும் வரலாற்றுத் தகவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு கலைஞர் எழுதிய குறும்புதினம் இது.

வெள்ளிக்கிழமை
வெள்ளிக்கிழமை என்பது வாரத்தின் எல்லா நாள்களையும் போன்று ஒரு நாள்தான். வெள்ளிக்கிழமைக்கென்று தனிச்சிறப்பு ஏதும் கிடையாது என்பதை விளக்குவதுடன், சமூகத்தின் அபாயகரமான ஒரு சூழலில் சிக்கித் தவித்த ஒரு குடும்பத்தின் கதையைச் சொல்கிறது இப்புதினம். வெள்ளிக்கிழமை அன்று ஓர் அபலைப் பெண்ணின் வாழ்வு எவ்வாறு பாழ்ப்படுத்தப்படுகிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

சுருளிமலை
கிராமியக் கலைகளாம் கரகாட்டம், தீச்சட்டி எடுத்தல், மயிலாட்டம் இவற்றின் மூலம் மக்களின் கலை உணர்வை மூடநம்பிக்கைக்குப் பயன்படுத்தும் எத்தர்களின் சுயநலத்தைத் தோலுரித்துக் காட்டுவதாக அமைந்துள்ளது இப்புதினம். எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கு அறியாமை, மூடநம்பிக்கை நீங்கிய பூஞ்சோலை, பொன்மணி ஆகியோரையும், எப்படி வாழக் கூடாது என்பதற்குக் கற்பூரம், மைனா ஆகியோரையும் படைத்துக்காட்டியிருக்கிறார் கலைஞர்.

அரும்பு
கருணா என்ற பெயரில் கலைஞர் எழுதிய குறும்புதினம் இது. சுயமரியாதைத் திருமணத்தின் சிறப்பைச் சொல்கிறது. கலைஞரின் வார்த்தைகளில் சொல்வதானால் ‘அரும்பைப் பாதுகாக்கும் இரு இலைகளும் உதிர்ந்துவிடுமோ என்ற நிலை இருந்தது. இப்போது மீண்டும் இரு இலை ஒரு மொட்டு ஆகிவிட்டது: இந்தப் புதிய ஆரம்பம் இனி... இரு இலை இரு மொட்டு என்று ஆவதற்கான இன்ப ஆரம்பமாகவும் இருந்தது' எனலாம்.

ஒரு மரம் பூத்தது
இலங்கை வன்னி மண்ணில், மண்ணின் உரிமை காத்திடும் உறுதி பூண்டு, ‘உண்டேல் சுதந்திரம் இன்றேல் இல்லை வாழ்வு' என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்து இறுதிவரை வீரங்காட்டிப் போராடிய பண்டாரக வன்னியனின் விடுதலை வேட்கையை வெளிப்படுத்தும் வகையில் படைக்கப்பட்டுள்ளது இவ்வரலாற்றுப் புதினம். வீரம், விவேகம், தியாகம் இவை எந்தத் திசையிலிருந்து ஒளி உமிழ்ந்தாலும் அவற்றைப் போற்றிப் புகழ்க்காவியம் படைக்க வேண்டும் என்னும் கலைஞரின் விருப்பத்தின் வெளிப்பாடு.

ஒரே இரத்தம்
புரையோடிக் கிடக்கும் சாதியப் பூசல்களுக்கும், சாதியக் கலவரங்களுக்கும் முடிவுகட்டி, சமத்துவச் சமுதாயம் மலர வேண்டும் என்னும் கலைஞரின் புரட்சிகர எண்ணத்தின் வெளிப்பாடாக அமைந்துள்ளது இப்புதினம். எல்லோருடைய உடலிலும் ஓடுவது ஒரே இரத்தம்தான் என்னும் உண்மையை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது.

பாயும்புலி பண்டாரக வன்னியன்
இலங்கை வன்னி மண்ணில், மண்ணின் உரிமை காத்திடும் உறுதி பூண்டு, ‘உண்டேல் சுதந்திரம் இன்றேல் இல்லை வாழ்வு' என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்து இறுதிவரை வீரங்காட்டிப் போராடிய பண்டாரக வன்னியனின் விடுதலை வேட்கையை வெளிப்படுத்தும் வகையில் படைக்கப்பட்டுள்ளது இவ்வரலாற்றுப் புதினம். வீரம், விவேகம், தியாகம் இவை எந்தத் திசையிலிருந்து ஒளி உமிழ்ந்தாலும் அவற்றைப் போற்றிப் புகழ்க்காவியம் படைக்க வேண்டும் என்னும் கலைஞரின் விருப்பத்தின் வெளிப்பாடு.

ரோமாபுரிப் பாண்டியன்
பாண்டியனுடன் பூம்புகார் வந்த செழியன், சோழ நாட்டில் நிலவிவந்த அரசியல் புயலிலிருந்து பாண்டியனையும் சோழனையும் காப்பாற்றி, பாண்டியனின் தூதுவனாக ரோமாபுரி சென்று, அங்கு அகஸ்டஸ்சீசரைக் காப்பாற்றி, ரோமாபுரிப் பாண்டியனாகத் திரும்பியதைச் சொல்லும் வரலாற்றுப் புதினம். அத்துடன் கடந்த கால வரலாற்றுச் செய்திகளுக்கு இரத்தமும் சதையும் கொடுத்து நிகழ்கால அரசியல் பிரச்சினைகளோடும் வாழ்க்கை முறைகளோடும் பிணைக்கிறது. கடந்த காலத்தையும் வரும் காலத்தையும் இணைக்கும் இணைப்பாக நிகழ் காலத்தை அமைத்துப் படைக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் புதினம் எனவும் குறிப்பிடலாம்.

பொன்னர் சங்கர்
இன்றைய உண்மையான சமத்துவ புரங்களின் அன்றைய நிழலாக அமைந்துள்ளது இப்புதினம். இது பொன்னர்-சங்கர் என்னும் அண்ணன்மார் வரலாறு கூறுவது எனினும் இனிய உணர்வுகளின் சித்திரிப்பாகவும் உலகப் பொதுமை உணர்வின் விளைச்சலாகவும் அமைந்துள்ளது.

தென்பாண்டிச் சிங்கம்
இராமநாதபுரம் பகுதியில் சிவகங்கை, திருப்பத்தூர் வட்டாரத்தில் பாகனேரி நாடும் பட்டமங்கலம் நாடும் எப்படி மோதிக்கொண்டு, பகைபாராட்டி இரத்தம் சிந்தின என்பதைத் தமிழக விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களின் வரலாற்றுப் பின்னணியோடு வீரமும் காதலும் பாசமும் பெருக்கெடுக்கும் வகையில் கற்பனைப் பெட்டகமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ள வரலாற்றுப் புதினம் இது.



