ஆந்தையும் அரசனும்!
பகுதி 6 · 6 / 8
உண்மையிது உணர்க!” என்றே உருகிநின்றார்
கருகுகின்ற மனத்துடனே காவலனும்—கண்ணில்
அருவியென நீர் பொழிந்து களம்பிரிந்தான்.
* *
மானம் வரின் சாதல் நன்றாம்—எனும்
மனம் படைத்த மரபில் வந்தோன்
ஊனம் விளைந்தது—வீரம் அழிந்தது—
வானம் பழித்தது! இனி வாழ்தல் நன்றா?
என
சோகம் கப்பிய கேள்வி எழுப்பி,
வேகம் குறைத்து வடக்கே சென்றான்.
* *
வடக்கிருத்தல் எனும் ஒரு வழக்கம்—உயிர்
வறுத்திட மன்னர் கைக்கொளும் பழக்கம்.
உண்ணா நோன்பால் வாடி மெலிந்து,
மண்மேல் சடலம் வீழ்ந்திடும் வரையில்
இன்பம் அதுவென இருந்தே தீர்வர்—
இதுதான் வடக்கே இருத்தல் என்பர்.
* *
கோப்பெருஞ் சோழனது வடக்கிருத்தல்
மாப்புகழ்கொண்டிலங்கு தமிழகத்தில்
மூப்பிலார் முதியோர் மற்றும் மொட்டனையர்—
உள்ளமெலாம்
காப்பிலா தொழிந்ததே நாடு என்ற கவலை மூட்டும்.
நட்பாலே பிணைந்து விட்ட நாவலர்கள்
அப்பாலே போகாமல் அருகிருந்தார்.
முப்பாலும் உணர்ந்திட்ட பெருவேந்தன்—முடிவு
