குறளோவியம்
பகுதி 155 · 155 / 300
பாண்டிய மன்னன் தங்கியிருக்கும் கோட்டையில் ஒரு பாதுகாப்புக் குகையிருக்கிறது. குடிலன் அவ்வழியாக வெளியே சென்று சேர மன்னன் புருடோத்தமனை இரகசியமாகச் சந்தித்து, குகை வழியாகச் சென்றால் பாண்டியனைப் பிடித்துச் சிறையில் தள்ளிவிடலாம் என்று கூறுகிறான்.
புருடோத்தமன், குடிலன் சொன்னது அனைத்தையும் பொறுமையாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்துவிட்டு, இறுதியாகத் தன் காவலரை நோக்கிக் குடிலனைக் கைது செய்யுமாறு ஆணை பிறப்பிக்கிறான்.
குடிலன் நடுங்கிப் போகிறான்.
“அரசே! தங்களுக்குத் துணைபுரிய வந்த எனக்கு இப்படி ஒரு தண்டனையா?” எனக் கேட்டுக் கதறுகிறான்.
அவனைப் பார்த்துப் புருடோத்தமன் சொல்லுகிறான்;
“குடிலா! நேரான வழியில் போர் புரிந்து பாண்டியனைக் களத்தில் சந்திக்கும் ஊக்கமும் வீரமும் எனக்கும் என் படைத் தளபதிக்கும் உண்டு. உன் மன்னருக்குத் துன்பம் வருகிற நேரத்தில் அவரைக் கைவிட்டுக் காட்டிக்கொடுக்கத் துணிந்து விட்ட நீ; பிறிதொரு நாள் அதே காரியத்தை எனக்குத் தீங்கு வரும்போது செய்ய மாட்டாய் என்று எப்படி நான் நம்ப முடியும்? அதனால்தான் உனக்கு இந்தத் தண்டனை!”
குடிலன் விலங்கிடப்பட்டுப் பாண்டியன் முன் நிறுத்தப்படுகிறான். பாண்டியன், குடிலனின் துரோகச் செயலை உணருகிறான். சேர பாண்டியர் களிடையே நட்பு உருவாகிறது - இவ்வாறு மனோன்மணியம் மகிழ்ச்சிகரமாக முடிகிறது. இந்தக் கதாபாத்திரங்களின் வாயிலாக “மனோன்மணியம்” ஆசிரியர், திருக்குறளின் அரிய கருத்தொன்றை வெளிப்படுத்துகிறார்.
“ஊக்கம் குறைவதற்கான காரியங்களை எண்ணவே கூடாது. அதே போலத் துன்பம் வருகிற நேரத்தில் கைவிடுகிறவர்களின் நட்பைக் கொள்ளவும் கூடாது.”
குடிலனைப் புருடோத்தமன் புரிந்து கொண்ட காரணத்தால், குறள் மொழிப்படி நடந்து காட்டினான்.
“உள்ளற்க உள்ளம் சிறுகுவ கொள்ளற்க அல்லற்கண் ஆற்றறுப்பார் நட்பு.”
அதிகாரம் - 80 - நட்பாராய்தல்; பாடல் - 798
கார்மேகத்திற்குக் கழனியுண்டு. கரும்பு விளையும் நிலம் உண்டு. தென்னந்தோப்பும் ஒன்று உண்டு. அந்த ஊரில் பெரிய வீடும் உண்டு. எல்லையற்ற செல்வமும் இல்லை; தொல்லை தரும் வறுமையும் இல்லை; நடுத்தரமான வாழ்க்கைக்கும் மேம்பட்ட வாழ்க்கைதான். அந்த வாழ்க்கையில் கார்மேகம் மகிழ்ச்சியுடன்தானிருந்தான்.
ஆனால், திடீரெனச் சில திங்களாக அவன் முகத்தில் எப்போது பார்த்தாலும் வெறுப்பின் ரேகைகள்! கண்களில் ஏதோ ஒரு சோர்வு! நடையில் தளர்ச்சி. அவனது மாற்றத்தைக் கண்டு ஊர்ப் பொதுமண்டபத்தில் பேச்சு எழுந்தது.
“எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கக்கூடியவன் ஏன் இப்படி மாறிக்கொண்டு வருகிறான்? ஏதாவது நோய் பற்றிக் கொண்டிருக்கிறதா? அதனால் ஏற்பட்ட கவலையா?”
இப்படி ஐய வினா எழுப்பியவருக்கு, கார்மேகத்துக்கு வழக்கமாக வைத்தியம் செய்யும் மருத்துவர் விடையளித்தார்.
