உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
இலக்கிய உரை

குறளோவியம்

பகுதி 13 · 13 / 300

“பெரியீர்! வாள் கூடச் சில நேரங்களில் மட்டுந்தானே வெளிப்பட்டுக் காட்சி தருகிறது. எஞ்சிய நேரமெல்லாம் அது உறைக்குள்தானே ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது! இதை நோக்குமிடத்து, மறைந்திருந்து தாக்கும் பகையை வாளோடு ஒப்பிடுவதுதானே பொருந்தும்! வெளிப்படையான பகையை எவ்வாறு வாளோடு ஒப்பிட்டுள்ளீர்?”

புன்முறுவல் பூத்தவாறு வள்ளுவர் பதில் அளித்தார்.

“வாள் உறைக்குள் இருப்பினும், அது தன்னை முழுமையாக மறைத்துக் கொள்வதில்லை. வாளின் பெரிய பிடி, உறைக்கு வெளியேதான் தலையை நீட்டிக் கொண்டிருக்கும். வாளைப் போல அல்லாமல் தன்னை முழுவதுமாக மறைத்துக் கொண்டு, நண்பனாக உறவு கொண்டாடி, சமயம் பார்த்துத் தலையில் கல்லைத் தூக்கிப் போடக் கூடிய பகைவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பதற்காகவே, ‘வாள்’ போன்ற பகைவர்க்கு அஞ்சாவிட்டாலும், ‘கேள்’ போன்ற தொடர்பு கொண்ட பகைவர்க்கு அஞ்ச வேண்டும், என்று குறிப்பிட்டுள்ளேன்.”

வள்ளுவரின் பதில் மாணவரை மகிழ்ச்சிக் கடலில் ஆழ்த்தியது.

ஆம்! உறைக்குள் இருக்கிற வாளை உருவி நம் மீது வீசலாம்! அல்லது உறையிலிருந்து விடுபட்டுக் கரத்தில் பிடித்துள்ள வாளும் நம் மீது எந்த நேரத்திலும் பாயலாம்! அதனை முன் கூட்டியே அறிய முடியும் என்பதால் அஞ்சத் தேவையில்லை. ஆனால் நம்மவராகவே பழகி, நட்புறவு கொண்டு, நாசம் விளைக்க நேரம் பார்த்திருப்போரின் பகைக்குச் சிறிதும் இடம் தராமல், அந்தப் பகைக்கு அஞ்சி முன் கூட்டியே பாதுகாப்பாக இருத்தலே சிறப்புடையதாகும்.

அதை அழகுறச் சித்திரிப்பதே இந்தக் குறள்:

வாள்போல பகைவரை அஞ்சற்க அஞ்சுக கேள்போல பகைவர் தொடர்பு

அதிகாரம் - 89 - உட்பகை; பாடல் - 882

Large colour illustration above the text showing an elderly man beside a tree and a woman within a circular inset, visually accompanying the Kural discussion.

தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள் பெய்யெனப் பெய்யும் மழை

இந்தக் குறளுக்கு உரையெழுதிய பலரும் தவறான உரையே எழுதியிருக்கிறார்கள்.

“தன் கணவனுக்கு மேலான தெய்வம் ஒன்றில்லை என்ற எண்ணத்துடன் கணவனைத் தொழுது வணங்குகிறவள் பெய்யென்று கூறினால் மழை பெய்யும்.”

இத்தகைய உரைகளும் இதனிலும் பிற்போக்கான கருத்தை விளக்கும் உரைகளும் இந்தக் குறளுக்குத் தரப்பட்டிருக்கின்றன. புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் அவர்கள் இந்தக் குறளுக்குத் தந்துள்ள உரைதான் பொருத்தமுடையது என அறிவுலகம் ஏற்க முடியும்.

“பெய்யெனப் பெய்யும் மழை” என்பதற்குப் பெய்ய வேண்டுமென்று சொன்ன மாத்திரத்தில் பெய்யக் கூடிய மழை என்றுதான் பொருள் கூறிட முடியும். கணவனே தன் தெய்வமெனக் கொண்டவள் மழையைப் போன்றவள். யாருக்கு? அவளது கணவனுக்கு அவள் மழை போன்றவள். அதுவும் எத்தகைய மழை? பெய்ய வேண்டுமென்று கூறிய மாத்திரத்தில் பெய்யக்கூடிய மழையைப் போன்றவள்.

கழனி, காய்ந்து கிடக்கிறது; கதிர், நீர் தேடி வாடுகிறது; அந்த நேரத்தில் உழவன் வான் நோக்கி நிற்கிறான்; மழை பொழியவில்லை - உழவன் வாடுகிறான் - வேதனைக் தீயில் பாடுகிறான் -

கெடுப்பதூஉங் கெட்டார்க்குச் சார்வாய்மற் றாங்கே எடுப்பதூஉம் எல்லாம் மழை