சிந்தனையும் செயலும்
கட்டுரைகள் 30 · 30 / 50
தமிழ்நாட்டில் 1996 முதல் தி.மு.க. ஆட்சியில் மாநகராட்சி உள்ளிட்ட உள்ளாட்சி மன்றங்களில் மகளிருக்கு 33 சதவிகித இடஒதுக்கீடு சட்டப்படி வழங்கப்பட்டு; அந்தப் பிரச்சினை சுமூகமாகத் தீர்க்கப்பட்டுவிட்டது. தலித் இன மக்களுக்கான தனித் தொகுதி முறையும் நீடிக்கிற வகையில் உள்ளாட்சிகளில் பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடும் நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது.
பொதுத்தொகுதிகளில் பெண்களுக்கு வாய்ப்பளித்து; அவர்களும் நாடாளுமன்ற சட்டமன்றங்களில் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையினர் - 33 சதவிகித அளவினாவது இடம்பெற; மகளிர் ஒதுக்கீடு சட்டப்படி வழங்கப்பட்டாக வேண்டும் என்பதுதான் இன்றைய மகளிர் கோரிக்கை.
இந்தக் கோரிக்கை நிறைவேறிட; சட்டம் இயற்றாமலே; அரசியல் கட்சிகளே மகளிர்க்கு என இடங்களை ஒதுக்கலாம்
என்பது நடைமுறை சாத்தியமல்ல என்பது அனுபவ ரீதியாக உணரக் கூடிய ஒன்று.
நூறு தொகுதிகளில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று நாடாளுமன்றத்திலோ, சட்டமன்றத்திலோ அமருகிறவர்களில் 33 பேர் மகளிர்களாக இருப்பதற்கேற்ப சட்டமியற்றி; தேர்தல் விதிமுறைகளையும் அமைப்பதால் என்ன ஆபத்து வந்துவிடும்!
சக்தி வாய்ந்த தெய்வங்கள் மாரி, காளி என்ற பெண் தெய்வங்கள் என்கிறார்கள்.
செல்வத்துக்கு இலக்குமி, கல்விக்கு சரசுவதி, வலிமைக்கு பார்வதி என்கிறார்கள்.
“தந்தையா நாடு” என்று பாரதி மட்டுமே பாடினார் -
மற்ற எல்லோரும் “தாய்நாடு” என்றே அழைக்கிறோம்.
தாய்நாட்டில் தாய்க்குலத்துக்குரிய நியாயமான உரிமைக்குத் தடைக்கல்லாக விளங்குவது தருமா? முறையா?
ஆண் பாதி - பெண் பாதியெனும் அர்த்தநாரீசுவர தத்துவத்தை ஆகாயமளாவப் புகழ்கிறார்கள்; அரிவையர்க்கு 50 சதவிகிதமல்ல; 33 சதவிகிதத்தையாவது ஆதரிக்க முன்வரக்கூடாதா?
அனைத்திந்திய அரசியல் வரலாற்றிலேயே முதல் தடவையாக மூன்று லட்சம் பேர் மகளிர் மட்டுமே கலந்து கொண்டு நடத்திய மகத்தான பேரணியைப் புகழ்ந்து பாராட்டக்கூடத் தேவையில்லை; அந்த உரிமைக் குரலின் உணர்வையாவது புரிந்து கொண்டு பெரியார் தொடங்கிய பெண்ணுரிமைப் போருக்கு - அண்ணா வழியில் பெரு வெற்றி கிடைத்திடப் போராடுவது பெண் வயிற்றில் பிறந்தோரின் பெருங்கடமை என உணர்வீராக! உணர்ந்து செயல்படுவீராக!
22 - 9 - 2005
★★★
நான் விழுவதற்குள்ளாக எழுந்துவிடும் பழக்கமுள்ள வனல்லவா, அதனால் அருகிலிருந்த புத்தகங்களின் முகத்தில்தான் முதலில் விழிக்க நேரிட்டது. அவற்றில் மேலாக இருந்தது, நேற்றைய தினம் சின்னக்குத்தூசி அவர்கள் கொடுத்த ‘திரிகடுகம்’ என்ற நூறு வெண்பாக்களைக் கொண்ட சிறிய நூல். பத்துப்பாட்டு, எட்டுத்தொகை, பதினெண் கீழ்க்கணக்கு என்று கேள்விப்பட்டோரும் உண்டு. பலமுறை அவற்றைப் படித்தோரும் உண்டு.
பதினெண்கீழ்க்கணக்கு என்பது பதினெட்டு நூல்கள். அந்தப் பதினெட்டு நூல்களுள் ஒன்றுதான் “திரிகடுகம்” என்பதாம்.
சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி மூன்றும் எப்படி நோய் தீர்ப்பதற்கும் – வருமுன் தடுப்பதற்கும் பயன்படக் கூடியவை என்று கூறப்படுகிறதோ; அதுபோல “திரிகடுகம்” நூலில் உள்ள பாடல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் மூன்று கருத்துக்கள் அமைப்பெற்று அவை உடலுக்கும் உள்ளத்திற்கும் ஆக்கம் தரக் கூடியவை என்று கூறப்படுகிறது.
இந்தநூலில் வரும் நூறு பாடல்களையும் இயற்றியவர் நல்லாதனார் எனும் புலவர்.
நற்குணங்களைப் பரிந்துரைப்பதாகவும் – நன்னெறிகளை போதிப்பவைகளாகவும் – பாடல்களின் நோக்கம் இருப்பினும்; பழைய கால கருத்துக்களின் பின்னணியும் சில பாடல்களில் தலைகாட்டத் தவறவில்லை இந்த நூலில்!
இருப்பினும் மேகங்களுக்கிடையே மின்னிடும் விண்மீன்களென விழுமிய கருத்துக்களும் நம்மை ஈர்த்திடத் தவறவில்லை.
இதோ; இன்றைய தமிழகத்தின் நிலைப்பாட்டைக் குத்திக் காட்டுவது போல ஒரு பாட்டு :-
“கணக்காயர் இல்லாத ஊரும் பிணக்கறுக்கும்
மூத்தோரை இல்லா அவைக்களனும் – பாத்துண்ணும்
தன்மையி லாளர் அயலிருப்பும் இம்மூன்றும்
நன்மை பயத்த லில.”
இதன் பொருள் வருமாறு :-
கல்வி கற்றுத் தரும் ஆசிரியர் இல்லாத ஊரும்,
சிக்கலைத் தீர்க்கக்கூடிய மூத்தவரே
