சிந்தனையும் செயலும்
கட்டுரைகள் 29 · 29 / 50
தொண்டன் எப்படித் தலைவனாகிறான் ? இந்தக் கேள்விக்குப் பதில்: ஒரு தொண்டனின் தொண்டுள்ளம் தொடர்வதால் அவன் தலைவனாக முடிகிறது.
32வது எண் அமைந்த “சிந்தனையும் செயலும்” தலைப்பில் நான் நெல்சன் மண்டேலாவின் இளமைக் காலத் தொண்டுள்ளத்தையும், பொதுநல வேட்கையையும், இன உணர்வின் எழுச்சியையும், தியாக மனப்பான்மையையும் குறிப்பிட்டுக் காட்டியிருக்கிறேனே; அவையெல்லாம் தலைவனாக வேண்டுமென்ற குறிக்கோளுடன் அல்ல; தனக்குற்ற இயல்பான தொண்டு மனப்பான்மை, தியாகச் செயல் இவைகளே மண்டேலாவை மாபெரும் தலைவனாக ஆக்கிற்று என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்காகவே!
இப்படித் தொண்டுள்ளம் கொண்டோர் நமக்குத் தொலை தூரத்து வெளிநாடுகளில் இருந்தும் -
நமது நாட்டிலேயே நமக்கு அருகாமையில் உள்ள மாநிலங்களில் இருந்தும் - அருகில் உள்ள மாநிலங்களில் இருந்தும்
தலைவர்களாக உயர்ந்திருக்கிறார்கள். உயர்ந்த பிறகும் அந்தத் தொண்டுள்ளத்தைத் துறவாது ஒளியுமிழ்ந்து வழிநடத்தியிருக்கிறார்கள்.
அவர்தம் இளமைக்கால வரலாற்று நிகழ்வுகளை இளைஞர்கள் படித்துணர்ந்து அந்தப் பாதையில் நடந்திடப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும். அந்த வரலாற்று நாயகர்கள் இன்றைக்கு
இல்லாமல் படங்களாக, சிலைகளாக, நினைவுச் சின்னங்களாக மாறியிருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் விட்டுச்சென்றுள்ள வீர வரலாறு - தியாக வரலாறு - அறிவுப் புரட்சி வரலாறு - தென்னை மரத்தில் காணப்படும் வடுக்களைப் போல; கவனமாக நம்மால் - நமது இளைஞர்களால் பயன்படுத்திக் கொள்ளப்பட வேண்டியவைகளாகும்.
தென்னம் பிள்ளை நடப்பும்போது இரண்டொரு மட்டைகள் தோன்றும்; பின்னர் அவை ஒவ்வொன்றாக விழும் - மட்டைகள் விழுந்து விழுந்து; மரம் உயரமாகத் தோன்றும் - மட்டைகள் முதிர்ந்து ஒவ்வொன்றாக விழ விழ; மரத்தின் உயரமும் அதிகமாகும் - இடையிடையே பழுத்து விழுகின்ற மட்டைகள் ஒலைக் கீற்றுகளாகப் பயன்படும் - ஏழையர் வீட்டுக்கு நிழலாகும் - மரபு கருதி பச்சை மட்டைகளும் மற்ற நிகழ்வுகளுக்காக வெட்டப்படுவதுண்டு - எல்லாமே பொது நலப் பயன்தானே!
மறைந்த மட்டையானாலும்; மரம் அறவே மறையாதிருக்கும் வரையில் அந்த வடுக்களும் மறையாதிருக்கும்; என்பது மட்டுமல்ல; தென்னையின் உச்சி வரை சென்று இளநீரோ தேங்காயோ பறிப்பதற்கு; கால்கள் பதித்து ஏறுவதற்கேற்ற படிகளாக அமையும் - வடுக்கள், படிகள் ஆவது போலவே வாழ்வை முடித்த பெரியவர்கள் - தியாகிகள் - வீரர்கள் - ஆக்கப்பணி புரியும் இளைஞர்கட்கு வரலாற்று ஆதாரமாகிறார்கள். வடுக்களைப் படிகளாக்கிக் கொள்வதுபோல அவர்தம் வரலாற்றை வாலிபர்கள் வழிகாட்டிகளாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.
இதை எழுதும் நான்; தலைவனாக விளங்குகிறேனோ இல்லையோ; இளமைதொட்டு தென்னையின் விழாத மட்டைகள் தரும் பயன்களையும், விழுந்த மட்டைகள் தரும் பயன்களையும், மறைந்த மட்டைகள் விட்டுச் சென்ற வடுக்களையும் கண்டுணர்ந்து தொண்டுள்ளத்தைத் தொலைக்காமல் இருப்பவன். ‘மானமிகு’ இல்லையேல் ‘மாண்புமிகு’க்கு மதிப்பில்லையென்று அறிந்தவன்.
தொண்டு செய்து பழுத்த பழம் என்று பெரியாரைத்தான் பாராட்ட முடிகிறது; பிஞ்சிலேயே பழுக்க முனைவது பேராசையாகி நிராசையாகவும் ஆகிவிடுமல்லவா? பூவாகிப் பிஞ்சாகிக், காயாகிக் கனியாகும் வரையில் காத்திருந்திடாமல் ஒவ்வொரு பருவத்திலும் தொண்டு செய்து பழுத்த பழம் என்பதால்தானே அந்தப் பகுத்தறிவுப் பழம், மனிதர்க்குப் பல்சுவை தரும் விருந்தாகவும் - பயனளிக்கும் மருந்தாகவும் பயன்படுகிறது. வழித்தோன்றல்களையும் உருவாக்கியுள்ளது.
அவர் பிறந்த நாளையும், அவருடன் இணைந்து பணிபுரிந்த நாளெல்லாம் தனக்குச் சிறந்த நாள் என்று கூறியவரும், இளைஞர்களை ஈட்டி முனைகளாக ஆக்கியவருமான அறிஞர் அண்ணா பிறந்தநாளையும் கொண்டாடுவது அரசியல் ஆர்ப்பாட்டமல்ல; இதயத்தின் அடித்தளத்திலிருந்து ஊற்றுப் பெருக்காய்ப் பீறிட்டெழும் இலட்சிய முழக்கமாகும்!
இளமைப் பெறும் தொண்டுள்ளம் - இலட்சியவாதிகளை இப்படித்தான் உருவாக்குகிறது; தலைவர்களாக - ஒரு நாட்டின் அதிபர்களாக - வழிகாட்டிகளாக!
எனவே இளைஞனே! நீ காற்றைப் போல் வீசிக் கொண்டிரு; தென்றலாகவும் மக்களுக்கு சுகம் தருவாய்! புயலாகவும் மாறி பொல்லாங்குகளை இடறி எறிவாய்!
15 - 9 - 2005
★★★
1928 ஆம் ஆண்டு ‘குடியரசு’ பத்திரிகையில் பெரியார் அவர்கள் எழுதிய தலையங்கமே பெண்கள் உரிமைக்காகவும் பெண்கள் விடுதலைக்காகவும் ஆண்கள் குரலெழுப்புவது வெறும் பாசாங்குதான்; உண்மையான உணர்வுடன் ஆண்கள் எவரும் அதற்காகப் பாடுபடுகிறவர்கள் அல்லர் - என்று குறிப்பிட்டு ஆண் ஆதிக்கத்தின் போலிக் குரலில் பெண்கள் ஏமாறக் கூடாது என்று எச்சரித்ததுடன்; அதே தலையங்கத்தில் பெண்களுக்காக பெண்கள் உரிமைக்குரல் முழக்குவதும் அப்படித்தான் பயனற்றுப் போய்விடும் என்று சுட்டிக் காட்டியுள்ளார்.
ஆண்களைப் பற்றியும், பெண்களைப் பற்றியும் அய்யா பெரியார் அவர்கள் இப்படித்தான் ஓர் அழுத்தம்திருத்தமான பொதுவான கருத்தைக் கொண்டிருந்தார் என்று நாம் ஓர் அவசர முடிவுக்கு வந்துவிடக் கூடாது.
பாவையர் உரிமைக்கு பாடுபடுவதாக யாரும் வேடம் போட்டுக் கூடாது என்பதே தந்தை பெரியாரின் அடி மனத்தில் பதிந்திருந்த ஆணித்தரமான அபிப்பிராயமாகும்.
கடவுள் பக்தர்கள் என்று கூறிக்கொண்டு அந்தக் கடவுளின் பெயராலேயே கயமைச் செயல்களில் ஈடுபடுகிறவர்களை அடையாளம் காட்டுவதைப் போலத்தான்; பெண்ணுரிமைக்காகப் பேசுவதாக நடிப்பவர்கள்; கடைந்தெடுத்த ஆணாதிக்கவாதிகளாக இருப்பதைப் பெரியார் தோலுரித்துக் காட்டியிருக்கிறார். அந்த ஆணாதிக்கத்துக்கு ஒத்துப்போகிற அடிமை மனப்பான்மையில் காலம் காலமாகப் பெண்களும் ஊறித்
திளைத்துவிட்ட காரணத்தால் அந்தச் சிறையிலிருந்து விடுபட அவர்களாலும் அவ்வளவு எளிதில் முடியாது என்பதையும் பெரியார், அவருக்கேயுரிய; உண்மையை உரத்த குரலில் எடுத்துரைக்கும்பாணியில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் என்றே நாம் கருத வேண்டும்.
ஆணாதிக்கம் - பெண்ணுரிமை என்ற சொற் பிரயோகங்களும், ஆணாதிக்கத்தை அகற்றிப் பெண்ணுரிமையை நிலைநாட்டுவோம் என்ற சூளுரைகளும் - ஆண்களும் பெண்களும் குடும்பம் குடும்பமாக வாழ்க்கை முறை வகுத்துக் கொண்டு வாழ்கிற நிலையை அடியோடு குலைத்து விட்டு, அவர்களில் ஆண்கள் ஒரு பக்கம், பெண்கள் ஒரு பக்கம் தங்களிஷ்டம்போல் திரிந்து; தேவைக்கேற்ப - அது உணவுத் தேவையானாலும் - அல்லது உடலுறவுத் தேவையானாலும் - உடல் நிலை பேணக்கூடிய தேவையானாலும் - அவற்றுக்காக மட்டுமே சேர்வதும் பிரிவதும் என்ற நிலையை இருபாலரும் கடைப்பிடிக்கிற வாழ்க்கை முறையில்தான் ஆணாதிக்கம் அகற்றப்படுகிறதென்றோ; பெண்ணுரிமை கொழிக்கிறதென்றோ பொருள் கொண்டுவிடுதல் பழைய பழைய மிகப் பழைய காட்டுமிராண்டிக் காலத்திற்கு நம்மைக் கொண்டு போய்ச் சேர்த்துவிடும்.
எனவே ஆணோ பெண்ணோ இஷ்டம்போல் திரிந்து வாழ்வது என்ற நிலையிலிருந்து இணைந்து வாழ்வது என்ற நிலைக்கு மாறிய பிறகு; ஒருவர் புரியும் செயலால் ஒருவர் மனம் புண்படும்போது ஒருவரையொருவர் பிரிவதே பாபம்; சாபம் வந்து சம்பவிக்கும் என்ற எந்த மிரட்டலுக்கும் இடமின்றி - சட்டப்படி அதற்கான சம்மதம் பெற்றுக்கொள்ள ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் உரிமை வாய்த்துள்ளது இரு பாலார்க்கும் ஏற்றதொரு நன்மையே ஆகும்.
தங்களின் வாழ்க்கைக்காக வழி வகுத்துக் கொள்ளவும் - அதில் வழிதவறி விட்டதை உணர்ந்தால்; வழி மாற்றி வகைப்படுத்திக் கொள்ளவும் சட்ட சம்மதம் பெறுவதற்கு ஆடவர்க்கும் மகளிர்க்கும் சம வாய்ப்பு இருக்கும் சமுதாய
அமைப்பில்; அவர்கள் பொதுத் தொண்டு புரிந்திட பொது வாழ்வில் ஈடுபட சம உரிமை இல்லை என்பதுதான் பெருங்குறையாடு!
அப்படியொரு தடையிருப்பதாக யார் சொன்னது? மக்களுக்கான பொது நலப் பணியாற்றுவதற்குக் கூட ஆட்சி மன்றங்களுக்குச் செல்லவேண்டுமென்றால் ஆணோ பெண்ணோ பொதுவில் யார் வேண்டுமானாலும் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வென்று சென்றிடலாமே என்றுதான் கூறத் தோன்றும்! அது உண்மை நிலை என்றாலும்; உபயோகமற்றுப் போன துருப்பிடித்துக் கிடக்கும் உண்மை நிலை என்பதுதான் பொருத்தமானதாகும்.
அதற்கு எடுத்துக்காட்டாகத்தான் பொதுத் தொகுதிகளில் எத்தனை இடங்களில் வேண்டுமானாலும் போட்டியிடக்கூடிய சமத்துவ உரிமை ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் இருப்பினும்கூட; ஆண்களே மிக அதிக இடங்களை ஆக்ரமித்துக் கொள்ளும் நிலைமை; பெண்களின் விட்டுக் கொடுக்கும் மனப்பான்மை காரணமாகத் தொடர்ந்து நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது.
