உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
கட்டுரைகள்

மீசை முளைத்த வயதில்

கட்டுரைகள் 10 · 10 / 26

“புலால் உண்ணேன்!”

“ரோம் நாடு அழகிகள் வாழ் தேன் கூடாமே!”

“அங்கு நானோர் முடவனாயிருப்பேன். கொம்புத்

தேன் தமிழகத்தில் உண்டென்று உன் கொய்யா இதழ் நினைத்து உறங்குவேன். கற்பனையில் உண்ணுவேன்.”

“வெளிநாட்டுக் கனியொன்றைச் சுவைப்போமேயென எண்ணி விட்டால்...?”

“அணிலா நான் ? பல கனி சுவைக்கும் பண்பில்லை எனக்கு!”

“பரத்தையர் நட்பு குற்றமில்லையெனக் கொண்டு விட்டால்...?”

“தமிழர் பண்பு இன்று அதுவெனினும் நான் விதிவிலக்கு! வீண் ஐயத்தை நீ விலக்கு”

பிறகு பேச்சில்லை! இருபது திங்கள் பிரிவுக்கும் சேர்த்தளித்தார் ஒருவருக்கொருவர் இன்பச் சுவையை பாலைவனப் பயணம் போகும் ஒட்டகம் போல். இருபது திங்கட்கு இன்பத்தை மூட்டை கட்ட இடந்தரவில்லை இயற்கையென வந்து நின்றார். பின் பிரிந்தார், நன்றாக விடிந்து விட்டதால்!

○

தென்பாண்டிக் கடல் முத்தை முதுகிற் சுமந்து தமிழகத்து நாவாய் ஒன்று ரோம் நோக்கிப் போகும் காட்சி. அதன் தளத்தினிலே வளவன் நின்று உளத்தினிலே மூண்டுவிட்ட காதல் தீயால் கிள்ளையை எண்ணிச் சிறு பிள்ளைபோல் அழுதான். “என் சோகம்?” என்று ஒரு தேன் குரல்

கேட்டுத் திரும்பினான். கிள்ளையினும் கவின் மிக்காள். கீழ் வானத்துச் சூரியன் போல் கன்னங் கொண்டாள். உடலெடுப்பாய்த் தோன்றுகின்ற உடையமைப்பு! காதலுக்கு வாவென்று தூது விடும் கண்ணின் கடை அமைப்பு! விற் புருவம்! அதன் மேலே விண்மீன்கள் போலே ஒளிர்கின்ற புள்ளிக் கூட்டம்! கார் கூந்தல் கட்டி முடிந்திருக்கும் காட்சிக்கு; இரண்டு நாட்கள், இருபது ஆட்களுக்குமேல் பிடித்திருக்கும்!

தாமரை மலர்மீது வண்டொன்று அமர்ந்தது போல் அவள் முகமீது அழகுப் பரு! இன்ப உரு!

யாரென்றான்! ரோமென்றாள்! பெயர் கேட்டான். லெஜியா! பெருவணிகன் மார்க்கசின் பேத்தி! தகவல் தந்தாள்! காதல் தகவல் பாடும் அவள் விழிகண்டான். புரிந்து கொண்டான், அவள் நெஞ்சம்!

“மயில், மிளகு, முத்து தரும் தமிழகம், எனக்கு மையல் தீர்க்கும் அழகனையும் அளித்தது” என்றாள். “அவன் யார்?” அவன் கேட்டான். துணிச்சல்காரி அவன் தோள் சாய்ந்து, “நீர்தான்” என்றாள். “கடல் நீர் கரிக்குமம்மா!” எனக் கேலி பேசி அகன்று விட்டான். “பருகுதற்குத் தேவையில்லை; என் இதயப் படகு மிதப்பதற்குத் தேவை”யென்றாள்.

“பாய் கட்டிப் படகு நீ!... காற்றடித்த பக்கமெல்லாம் செல்லாதே... கற்புச் சுக்கானை ஒழுங்காய்ப் பிடி”யென்றான். “காற்றும் நீர்... படகும் நீர்... பாய் மரமும் நீர்... சுந்தரத் திருப்பந்தரும் சுக்கானும் நீர்...

இந்த ஓடம் ஊர்கின்ற கடலும் நீர்!....”

“கடலும் நீர்தான்!”

“என் கண்களிலும் அதுதான்!”

“கவனித்தேன்... விழி நீரில் என்னை மிதக்க விடாதே - விடுவித்துவிடு தங்கையே என்னை!”

“தங்கை யென்றா அழைக்கின்றீர்...?”

“திகைப்பானேன்! திருவிடத்தின் பெருமை சார் பண்பு தாயே அது!”

“ஆண்டவன் அளித்த அழகிற்கு நீங்கள் தரும் மதிப்பு இதுதானா?”