பராசக்தி
காட்சி 45 · 45 / 46
சர : இதோ பாருங்கள் கல்யாணியின் குழந்தை.
(சேகருக்கு பைத்தியம் மாறுகிறது ஆனந்தக் கண்ணீர் வடிக்கின்றனர்)
சரஸ் : யாரது?
விம : நீங்க இருங்க! நான் போய்ப் பார்த்து வருகிறேன்! (ஞானசேகரிடம்) என்ன வேண்டும்?
ஞான : அம்மா அய்யா இருக்காங்களா?
விம : ஏன்?
ஞான : நாங்க ஒரு பிச்சைக்கார மகாநாடு நடத்த போகிறோம் அதற்கு நிதி கேட்க (விமலா சிரிக்கிறாள்) ஏம்மா சிரிக்கிறீங்க? இப்ப அப்படித்தான் இருக்கும்! இன்னும் கொஞ்ச நாள் போனால் பிச்சைக்காரனும் மந்திரி ஆகிடுவான்.
(வீட்டு வேலைக்காரன் மூலம் ஞானசேகரன் என அறிகின்றனர். சிதறிய குடும்பம் சிந்தை மகிழ்கிறது)
விம : அப்போ நான் போயிட்டு வர்றேன்...
குண : இத்தனை நாளாகவா?
விம : வீட்டிலே தேடுவாங்க!
குண : அப்புறம் உன்னை எப்ப பார்க்கிறது?
விம : இனிமேல் பார்க்கவே முடியாது!
குண : ஏன்?
விம : அது அப்படித்தான்.
குண : சரி அப்படியானால் போ... (விமலாவின் சேலை குணசேகரன் கட்டிய கயிற்றினால் நிறுத்தப்படுகிறது)
புதுப் பெண்ணின் மனதைத் தொட்டுப் போறவரே உங்க எண்ணத்தை சொல்லிவிட்டுப் போங்க இளம் மனசைத் தூண்டிவிட்டுப் போறவரே அந்த மார்பத்தைச் சொல்லிவிட்டுப் போங்க
சேகர் : என்னப்பா குணசேகரா
