பராசக்தி
காட்சி 44 · 44 / 46
விம : உண்மையை அறிந்த நான் குழந்தையை தூக்கிக்கொண்டு ஓடிவந்தேன்.
நீதி : இவர்களை யார் என்று உனக்குத் தெரியுமா?
விம : தெரியும்! இவர் குணசேகரன்! குணசேகரன் தங்கை கல்யாணி.
கல் : (குணசேகரனைப் பார்த்து) அண்ணு....
குண : கல்யாணி?
நீதி : வேடிக்கையான வழக்கு. (நீதிபதி கருண காட்டலாம் என சிபார்சு செய்கிறார்) (கல்யாணி விமலா குணசேகரன் சந்திரசேகர் வீட்டுக்குப் போகின்றனர்)
ஞான : அய்யா! பிச்சைக்கார மகாநாடு ஒன்று நடத்தப் போகிறோம் அதற்கு ஏதாவது நன்கொடை.
வீட் : ஏம்பா உங்களுக்கு வேலையில்ல.
ஞான : வேலையில்லாமதான் நடத்துகிறோம்.
வீட் : நாங்க ஒங்களுக்கெல்லாம் நன்கொடை கொடுத்தா நாங்களும் ஒங்ககூட வரவேண்டியதுதான் போ போ...
சந் : கல்யாணி! கல்யாணி!
கல் : அண்ணு! அண்ணு என்னைப் பாருங்கள்?
குண : அண்ணனுக்கு என்ன செய்யுது அண்ணி.
சரஸ் : இதோ உங்கள் தம்பி குணசேகரன், உங்கள் தங்கை கல்யாணி!
சந் : இல்லை! அவன் அவள் அண்ணன் காலம் உதைத்து விட்டான், அவள் ஆற்றிலே விழுந்து விட்டாள் இல்லை அவளுக்கு அவள் அண்ணன் தூக்குத்தண்டனை விதித்துவிட்டான்.
குண : அண்ணு!
சந் : நான்தான் ஜட்ஜ்மெண்ட் எழுதினேன்; அண்ணனாக இருந்தால் என்ன தம்பியாக இருந்தால் என்ன? குற்றம் குற்றம்தான்.
