உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
பராசக்தி/காட்சி 44
திரைக்கதை & வசனம்

பராசக்தி

காட்சி 44 · 44 / 46

விம : உண்மையை அறிந்த நான் குழந்தையை தூக்கிக்கொண்டு ஓடிவந்தேன்.

நீதி : இவர்களை யார் என்று உனக்குத் தெரியுமா?

விம : தெரியும்! இவர் குணசேகரன்! குணசேகரன் தங்கை கல்யாணி.

கல் : (குணசேகரனைப் பார்த்து) அண்ணு....

குண : கல்யாணி?

நீதி : வேடிக்கையான வழக்கு. (நீதிபதி கருண காட்டலாம் என சிபார்சு செய்கிறார்) (கல்யாணி விமலா குணசேகரன் சந்திரசேகர் வீட்டுக்குப் போகின்றனர்)

ஞான : அய்யா! பிச்சைக்கார மகாநாடு ஒன்று நடத்தப் போகிறோம் அதற்கு ஏதாவது நன்கொடை.

வீட் : ஏம்பா உங்களுக்கு வேலையில்ல.

ஞான : வேலையில்லாமதான் நடத்துகிறோம்.

வீட் : நாங்க ஒங்களுக்கெல்லாம் நன்கொடை கொடுத்தா நாங்களும் ஒங்ககூட வரவேண்டியதுதான் போ போ...

சந் : கல்யாணி! கல்யாணி!

கல் : அண்ணு! அண்ணு என்னைப் பாருங்கள்?

குண : அண்ணனுக்கு என்ன செய்யுது அண்ணி.

சரஸ் : இதோ உங்கள் தம்பி குணசேகரன், உங்கள் தங்கை கல்யாணி!

சந் : இல்லை! அவன் அவள் அண்ணன் காலம் உதைத்து விட்டான், அவள் ஆற்றிலே விழுந்து விட்டாள் இல்லை அவளுக்கு அவள் அண்ணன் தூக்குத்தண்டனை விதித்துவிட்டான்.

குண : அண்ணு!

சந் : நான்தான் ஜட்ஜ்மெண்ட் எழுதினேன்; அண்ணனாக இருந்தால் என்ன தம்பியாக இருந்தால் என்ன? குற்றம் குற்றம்தான்.