உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
பராசக்தி/காட்சி 43
திரைக்கதை & வசனம்

பராசக்தி

காட்சி 43 · 43 / 46

கல் : இல்லை கிறுக்கண்ணு என்று கூப்பிடுவேன்! சொந்த அண்ணன் கிடையாது.

குண : கல்யாணி நான் உன் சொந்த அண்ணன்! நான் தான் குணசேகரன்.

நீதி : என்னம்மா?

கல் : அவருக்கு கொஞ்சம் பைத்தியம்!

குண : ஆம்! பைத்தியம்தான் பைத்தியக்காரனாக நடித்தேன் என் தங்கையின் வாழ்வை வேதனை படுத்தக்கூடாது என்பதற்காக நீதிபதி அவர்களே தயவுசெய்து இதை நம்பி விடாதீர்கள் எனக்கு என்ன தண்டனை வேண்டுமானாலும் கொடுங்கள்.

நீதி : அதைப்பற்றி நீ பேசக்கூடாது, அது குழந்தையை கொன்ற குற்றம் (விமலா குழந்தையுடன் வந்து)

விம : இல்லை! இல்லை! கல்யாணி குற்றம் செய்யவில்லை குழந்தையும் கொல்லப்படவில்லை. இதோ இருக்கிறது கல்யாணியின் குழந்தை.

குண : விமலா

விம : குண!

நீதி : குழந்தை எப்படி உன்னிடம் கிடைத்தது.

விம : நிலவுகால இரவில் நான் வழக்கமாக ஆற்றில் படகில் செல்லுவது வழக்கம். அப்போது இந்தக் குழந்தை என்

படகில் வந்து விழுந்தது; குழந்தை யாருடையதென்று தெரியாமல் நானே வளர்த்து வந்தேன் சுற்றுப்பயணம் சென்றிருந்த என் அண்ணு வந்து சேர்ந்தார். (திருப்புக் காட்சி)

விம : பாருங்கள் அண்ணு!

அண் : இந்த குழந்தை யாருடையது?

விம : வழக்கம் போல நான் படகில் செல்லும்போது இந்த குழந்தை படகில் வந்தது விழுந்தது யார் குழந்தை என்று தெரியாமல் எடுத்து வளர்த்தேன்.

அண் : கல்யாணியின் குழந்தையாக இருக்கலாம்?

விம : யாரைச் சொல்கிறீர்கள்?

அண் : பட்டினியால் குழந்தையை கொன்று தானும் தற்கொலை செய்து கொள்ள போகும்போது கல்யாணி என்ற பெண் பிடிபட்டாள் வாசிக்கிறீர். (திருப்புக் காட்சி)