பராசக்தி
காட்சி 30 · 30 / 46
குண : உங்களை...
நாரா : சேர்மன் பார்க்கணும்ன்றா?
குண : ஆமா! ஆமா! அவருகூட உங்ககிட்டே
நாரா : சர்க்கரை வேணும்ன்றா? அவருக்கு மூட்டை மூட்டையால்ல வேணும், சாயந்திரமாக நம்ம வீட்டு பக்கமா வா இரகசியமாக தர்றேன்.
குண : ப்ளாக்கிலே தர்றீங்களா?
நாரா : அட நீ என்னப்பா?
குண : அப்போ...சாயந்திரமா வரட்டுங்களா? ப்ளாக்கிலே தர்றீங்களா?
நாரா : வா...வா.
குண : அப்போ; இப்போ நான் போகட்டுங்களா?
(நாராயண பிள்ளையை அடிக்கிறான்)
நாரா : என்னடாப்பா இது?
குண : இது அடிடாப்பா! ஏ நாயே உனக்குத் தேங்கா கேக்குதோ? ஏழைகளுக்குப் பிரசாதம் கேக்குதா? கொண்டாடா இங்கே?
நாரா : பராசக்தி உன்னை ஒட்டப்பசங்க இன்னிக்கு அடிக்கிற அளவுக்கு வந்துட்டானுங்க.
குண : ஓடப்பராயிருக்கும் ஏழையப்பர் உதையப்பராகி விட்டால் ஒரு நொடிக்குள் ஓடப்பர் உயரப்பர் எல்லாம் மாறி ஒப்பப்பராகிவிடுவார் உணரப்பா நீ! ப்ளாக்கிலே தர்றீங்களா? இந்தா ப்ளாக்கிலே ஒண்ணு வாங்கிக்கோ... (நாராயணரைக் குணசேகரன் காலால் உதைத்துக் கீழே தள்ளுகிறான்)
(ஆற்றில் கையைக் கழுவிக்கொண்டே குணசேகரன்)
குண : கல்யாணி, நானாவது திருடி ஏமாற்றி மிரட்டி சாப்பிட்டுவிடுகிறேன், நீயும் உன் குழந்தையும் பசி தீர்த்துக் கொள்ள என்ன பாடுபடுகிறீர்களோ?
(இந்நேரம் ஆற்றில் படகில் நின்று இறங்கிய விமலா குணசேகரனைப் பிடித்துக்கொள்கிறாள்)
குண : நான் திருடன் இல்லை! நான் திருடன் இல்லை!
