பராசக்தி
காட்சி 29 · 29 / 46
(கல்யாணி அவ்வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறாள்)
(தெருவழியாக பசியால் துடித்துச் செல்கிறாள் கல்யாணி)
பொருளே இல்லார்க்கு தொல்லையா புது வாழ்வே இல்லையா இருள் நீங்கும் மார்க்கம் இல்லையா இறைவா நீ சொல்லையா (பொரு பசியாலே வாடும் பாவி முகத்தை பார்ப்போர் இல்லையா எம்மைக் காப்போர் இல்லையா ஏழை எம்மை ஆதரிக்கும் இரக்கம் இல்லையா இருள் நீங்கும் மார்க்கம் இல்லையா இறைவா நீ சொல்லையா? (பொரு வறுமைப் பேயை விரட்ட நாட்டில் வழியே இல்லையா அகற்றிடவே இல்லையா பொருளில்லாதார் இல்லையெனும்—உலகில் பொருளில்லாதார் இல்லையெனும் திருநாளே இல்லையா இருள் நீங்கும் மார்க்கம் இல்லையா இறைவா நீ சொல்லையா (பொரு
(நாராயணப் பிள்ளையும், கருப்பனும் கோவிலுக்குச் சென்று வரும் வழியில்)
பிச்சை : ஐயா! அந்த தேங்காய் முடியிலாவது ஒண்ணு கொடுங்கையா! (கருப்பன் கொடுத்தல்)
நாரா : ஏண்டா திமிர் பிடிச்ச பயலே! தேங்காயை ஏண்டா கொடுத்தே?
கருப் : கோயிலிலே பிரசங்கத்திலே சொன்னுங்களே தர்மம் தலைகாக்கும்னு.
நாரா : கோயிலிலே உனக்கும் எனக்குமா சொன்னுன்? பணம்டா! கொண்டா இங்கே (திருப்பி கேட்கிறார்)
பிச் : ஏழைங்க எஜமான்!
நாரா : ஏழை...ஏழவு (அடித்தல்) ஏ—நாயே! ஒனக்குப் பிரசாதம் கேக்குதா? (இந்நேரம் குணசேகரன் வருகிறான்)
நாரா : யாரடா நீ?
குண : உங்களை எங்கேயோ பாத்தாப்புல இருக்குதுல்லே
நாரா : பார்த்திருப்பே பார்த்திருப்பே.
குண : நீங்க...நீங்க...
நாரா : ஜெனரல் மெர்ச்சண்ட் நாராயணப் பிள்ளை
குண : நானு சேர்மையா...
நாரா : வேலைக்காரனு?
