பராசக்தி
காட்சி 26 · 26 / 46
நாரா : எல்லாம் அந்த சி. ஐ. டி. பண்டிதருக்குத்தான். அவன் நம்ம வீட்டிலே இருந்த கந்த புராணத்திலிருந்து ஸ்ரீவள்ளி சினிமா பாட்டு புத்தகம்வரை படிச்சுட்டான். இப்ப என்னென்னமோ வந்திருக்கு. குடும்ப விளக்கு, பாண்டியன் பரிசு, ரங்கூன் ராதா, இலட்சிய வரலாறு எல்லாம் ஐம்பது ரூபாய் ஆய்ச்சு...ம் கல்யாணி...காந்தா—சொல்ல மறந்துட்டேனே இன்னிக்கு ஒரு புது படம் ரிலீஸ் ஆயிருக்கு. பெயரு கிருஷ்ண லீலா—
காந் : வாங்கலேன் செகண்ட் ஷோவுக்குப் போகலாம்.
நாரா : நான் பார்த்துட்டேன் மாட்னிஷோவே. நீ போய் பார்த்துட்டு வா.
காந் : நானக்குப் போறேன்
நாரா : அடா போயேன். விஷயம் இல்லாமல் சொல்ல மாட்டேன். அதிலே லவ்சீன் ரொம்ப பிரமாதம், நான் பார்த்துட்டேன் நீ போயிட்டு வர்றியா?
காந் : சரி நான் போயிட்டு வர்றேன்.
நாரா : ஹும்—போ—டேய் கருப்பா அம்மாகூட போயிட்டு வாடா—
கருப் : அய்ய நானும் கூட போகட்டுங்களா?
நாரா : அட போடா மடையா!
(காந்தாவும் கருப்பனும் சினிமாவுக்குப் போகின்றனர்)
நாரா : [தனக்குள்] அப்பாடா தொலைஞ்சது சனியன். ஆபத்பாந்தவா! அப்பனே! கல்யாணி விஷயத்தில் கொஞ்சம் கருணை காட்டேன். நீ யார் யாருக்கோ என்னென்னமோ பண்ணியாயே! கல்யாணி! கல்யாணி!
கல் : ஏன் எஜமான்?
நாரா : காந்தா அவபாட்டுக்கு சினிமாவுக்குப் போயிட்டா. அந்தத் தண்ணுடையைக் கொஞ்சம் எடேன். செகண்ட்ஷோ...மண்ணுங்கட்டி பன்னிரண்டு மணிக்குத்தான் வருவாள். இனிமேல் எடுக்கிறதுக்கெல்லாம் உன்னைத்தான் கூப்பிடனும்—உனக்குப் படிக்கத் தெரியுமா?
கல் : தெரியும்.
நாரா : பலே, பலே அப்படின்னு இந்த புத்தகங்களே எல்லாம் படி!
கல் : சரி எஜமான்—.
நாரா : “விதவையின் காதல்”
கல் : ஆ!...[திகைக்கிறாள்]
