பராசக்தி
காட்சி 19 · 19 / 46
குண : ரெண்டும் இருக்கு
முத : அப்ப எனக்கு இதிலே ஒரணவுக்கு அதிலே ஒரணவுக்கு கொடு.
குண : காசை எடு.
முத : அட முதல்ல கொடுப்பா
குண : ஏங்க உங்களுக்கு ரெண்டணவுக்கு போதுமா?
முத : போதாது! காசை ரொம்ப செலவழிக்க கூடாது எப்பா ரெண்டு அணவுக்கு வாங்கியிருக்கேனே கொஞ்சம் ஓசி
குண : அய்யோ இதிலே கூட உங்க பிச்சைக்கார புத்தி போகலியா! இந்தா ஓசி, (கொஞ்சம் பிட்டுக் கொடுக்கிறான்) காசை எடு.
முத : காசா? ரூபாய்க்கு சில்லறை இருக்கா?
குண : என்ன?
முத : ஒரு ரூபாய்க்கு சில்லறை இருக்கா?
குண : சில்லறையா? எங்கிட்டேயா? அட பாவி கொண்டாடா. (ரூபாயை வாங்கி கையில் வைத்துக்கொண்டு) நல்ல சமயமடா இதை நழுவ விடுவாயோ—ஏதுங்காணும் இந்தக் காசு?
முத : ஏதுங் காணும் இந்தக் காசா?
குண : டேய் ‘எய்ட் நாட்திரீ’ கொண்டு போடா இந்தக் கொட்டாபுளியை [ரூபாயுடன் ஓடி விடுகிறான்]
முத : சரிதான் பெட்டி இருக்குதல்ல
[வியாபாரி வந்து பெட்டியைத் தூக்குதல்...முதலாளி தூக்கவிட மறுத்தல். வியாபாரி பெட்டியைத் தூக்கி முதலாளியின் தலையின்மீது வைத்தவுடன் போலீஸ் வந்து பிடித்துக்கொண்டு போதல்]
[காமவெறி பிடித்த கருநாகம் வேணு, கல்யாணி என்ற கனியைச் சுவைக்கும் நோக்கத்தோடு கல்யாணியின் வீட்டுக் கதவைத் தட்டுகிறான்.]
வேணு : கல்யாணி!
கல் : [கதவைத் திறந்தவுடன்] ஏண்ணா இவ்வளவு நாழி? இனிமேல் சீக்கிரமா வந்துடுங்க.
