பராசக்தி
காட்சி 18 · 18 / 46
வியா : அய்யோ—பாவம் பசி அதிகம் போலிருக்கு? சாப்பிடு சாப்பிடு!
அடுத்த : ஏ...முறுக்கு
வியா : இருங்க அய்யாகிட்டே காசு வாங்கிட்டு வர்றேன் காசு எடப்பா—உம்—காசு எடு—
குண : (சிரிக்கிறான்)
வியா : ஏனப்பா சிரிக்கிறே?
குண : (மீண்டும் சிரிக்கிறான்)
வியா : அட! என்னப்பா மறுபடியும் சிரிக்கிறே காசை எடு நாலு தெருவுக்கு போகணும்.
குண : ஏன் பொறுக்கவா?
வியா : யாரடா இவன் திமிறுபடைச்சவன் காசு எடுன்னா.
குண : டேய்!—காசா? உனக்கா? எதுக்கு?
வியா : ஏம்பா மாமா மச்சான் மாதிரி விளையாடுறே, என்னை ஏமாத்தலாம்னு பாக்றயா என்னை யாருனு நினைச்சே!
குண : அப்படின்னா இன்னும் ரெண்டணாவுக்குக் கொடு.
வியா : அப்படி வா வழிக்கு! இந்தா வாங்கிக்கோ? (கொடுக்கிறான்—சாப்பிடுகிறான்) காசு எடுப்பா—ம்—நேரமாகுது.
குண : (பைத்தியம்போல்) அடடா பயலே—
(வியாபாரியை விரட்டி விட்டுப் பெட்டியைத் தான் தூக்கிக்கொண்டு புறப்படுகிறான்)
குண : முதலாளி முறுக்கு வேணுமா?
முத : சூடா இருக்கா?
