தலைகேட்டான் தம்பி
பகுதி 5 · 5 / 5
தம்பியவன் கழுத்தறுத்தாய் -தலையறுத்துத் தருபவர்க்குப்
பொன்பரிசு தருவதாக வாக்களித்தாய் -
அவன் தலையறுத்த வாள் இதுதான்
தந்திடுவாய்ப் பரிசை” என்றார்.
அண்ணனின் வாள் கண்டான் -
வாள்முனையில் செங்குருதி தனைக் கண்டான்.
வீழ்ந்தாயோ அண்ணா! என்று வீறிட்டு அலறிவிட்டான்
விஷ உள்ளம் - வெறியுள்ளம்-
அண்ணன் உயிர்தந்த செய்தியாலே
வெடிவைத்த மலைபோலச் சிதறிற்று - வெள்ளையுள்ளம்
தம்பியுள்ளம் வாய்விட்டுக் கதறிற்று.
“ஆவிதரநேரிடினும் அருந்தமிழ்க்கே தருவேனென்று
காவியுடைக் குமணனவன் கானகத்தில் உரைத்திட்ட பொன்மொழியை
பாவி நீ புரிந்திட்ட பாதகத்தால் யான் கற்றேன்
தாவி நீ ஓடிச்சென்று அன்னவனின் தாள்பணிந்தால்
தமையன் உயிரல்ல; தமிழுக்கே உயிர் வந்துவிடும்
தயங்காமல் வந்துவிடு; தடவிப்பார் வாள்முனையை!
ரத்தமல்ல; செவ்வண்ணம்” என்றுரைத்தார்
ஏன் நிற்பான் இளங் குமணன்?
தேன் விற்பார் தமைச் சுற்றும் ஈக்கள்போல்
வான் தமிழால் கவிதை பின்னும் புலவர்கூட்டம்
வட்டமிடும் குமணமன்னன் காலடியில்
வணங்கி வீழ்ந்தான்- வள்ளல் தழுவிக் கொண்டான்
தமிழ்ச் சாத்தனார்க்குத் தலையைக் கொடையாய்த் தரச் சம்மதித்தோன்
தம்பிக்கும் ஒரு மன்னிப்பைக் கொடையாய்த் தந்தான்
தம்பி, குடையைத் தந்தான் தனக்கினி வேண்டாமென்று;
அதனை அண்ணன் தமிழுக் கீந்தான்!
