உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
கவிதைகள்

தலைகேட்டான் தம்பி

பகுதி 1 · 1 / 5

கரும் பெடுத்துத் தமிழ் பிழிந்து - மலரில்

சுரும் பெடுத்து வருகின்ற தேன் கலந்து

அரும் பெடுத்துச் சிரிக்கின்ற மகளிர் கூட்டம்

“எறும் பெடுத்துச் செல்கின்ற உணவு கூட

எம் மன்னன் குமண வள்ளல் தந்த” தென்று

எழுச்சி நடை போடுகின்ற கொங்கு நாடு.

*

தமிழ் பாடும் புலவரெல்லாம் குமணன்

புகழ் பாடி வந்திடுவார்-

இமிழ் கடலின் அலைபோலச் சொல் முழங்கும்

அமிழ்த மெனும் தமிழ் மொழியின் பண் முழங்கும்

கமழ்கின்ற கவிதை மலர்த் தோட்டம் - அன்பு

தவழ்கின்ற நெஞ்சத்தின் கூட்டம்.

முத்திரைத் தமிழால் கவிதை யாத்திடும் புலவர் - பெருஞ்

சித்திரனார் என்றொருவர் - பேரறிஞர்!

பத்தரை மாற்றுத் தங்கம் போல் பத்தினி-

புத்திரச் செல்வம் புலவரை யீன்ற வயிறு - அவர்

இத்தரையில் கண்ட சுகம் வறுமையே என்று

மெத்த இளைத்திட்டார் - நித்த நித்தம் பட்டினியால்!

பூப்போல வாடி வதங்கிடுவாள் துணைவி

புழுப்போலச் சுருண்டு படுத்திடுவாள் அன்னை

பூனைபோலப் பானை உருட்டிடுவான் பசியாலே பிள்ளை!

கைபிசைந்து நின்றிருந்த கவிஞருக்குக்

கொடையாலே கைசிவந்த குமண வள்ளல் நினைவுவரக் கிளம்பி விட்டார்.

*

பாரிக்கும் காரிக்கும் பின்னர்க் கொடை வழங்க