உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
மறத்தி/பகுதி 5
கவிதைகள்

மறத்தி

பகுதி 5 · 5 / 5

அழகுமிகும் மழலைமொழி அன்புத் தங்கம்

அப்பா, தாத்தா,ஊர் திரும்பினாரோ என்றான் -

திரும்பிவந்து சாவூர் சென்றுவிட்டார்-

கரும்பே - நீயும்வா என்றழைத்தாள்

"என்ன வாங்கிவந்தார்" என்றான்!

மானம்!மானம்!அழியாத மான மென்றாள் -

மகனே ! அதைச் சுவைக்க நீயும் வருக என்றாள்

வந்துவிட்டான் - குலக்கொழுந்து!

குடும்பவிளக்கு எரிந்துகொண்டே, கூறுகின்றாள்

எதிரிகளின் படையெடுப்பால் - நம் குடும்பம் தழை

உதிர்த்துவிட்ட மரமாகப் போனதடா தம்பீ!

கவலையில்லை - களம்சென்றார்; மாண்டார்!

ஆனாலும் இந்த,

நிலம் உள்ளவரையில் 'மானங்காத்தார்' என்ற பெயர் பூண்டார்!

என்மகனே! நீயும் தோளில்,

பலம் உள்ளவரையில் பகையைச் சாடு!

பரணிபாடு ! இதுஉன்

தாய்த் திருநாடு !-உடனேஓடு ! எனத்,

தாவி அணைத்துத் தளிர் மகன்தன்னை,

சீவிமுடித்துச் சிங்காரித்து, ரத்தக்

காவிபடிந்த வாள்கொடுத்து,

"சென்றுவா மகனே.. செருமுனை நோக்கி!"

என வாழ்த்திவிட்ட திருவிடத்துக்

காட்சிதனை - போற்றிப் பாடாதார் உண்டோ !--

திருமகளே! இந்தப் பூவுலகில் ?