உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
கவிதைகள்

இதயத்தைத் தந்திடு அண்ணா

பகுதி 13 · 13 / 13

எம் கண்ணெல்லாம் குளமாக ஏன் மாற்றிவிட்டாய்?

நிழல் நீ தான் என்றிருந்தோம்; நீ கடல்

நிலத்துக்குள் நிழல் தேடப் போய்விட்டாய்; நியாயந்தானா?

நான்தானடா நன்முத்து எனச் சொல்லிக்

கடற்கரையில் உறங்குதியோ?

நாத இசை கொட்டுகின்ற

நாவை ஏன் சுருட்டிக் கொண்டாய்?

விரல் அசைத்து எழுத்துலகில்

விந்தைகளைச் செய்தாயே; அந்த

விரலை ஏன் மடக்கிக் கொண்டாய்?

கண்மூடிக் கொண்டு நீ சிந்திக்கும்

பேரழகைப் பார்த்துள்ளேன்.. இன்று

மண் மூடிக் கொண்டுன்னைப் பார்க்காமல்

தடுப்பதென்ன கொடுமை!

கொடுமைக்கு முடிவு கண்டாய்; எமைக்

கொடுமைக்கு ஆளாக்கி ஏன் சென்றாய்?

எதையும் தாங்கும் இதயம் வேண்டுமென்றாய்:

இதையும் தாங்க ஏதண்ணா எமக்கிதயம்?

கடற்கரையில் காற்று

வாங்கியது போதுமண்ணா!

எழுந்து வா எம்மண்ணா!

வரமாட்டாய்; வரமாட்டாய்;

இயற்கையின் சதி எமக்குத் தெரியும் அண்ணா. நீ

இருக்குமிடந் தேடி யான் வரும் வரையில்

இரவலாக உன் இதயத்தை தந்திடண்ணா..

நான் வரும்போது கையோடு கொணர்ந்து அஃதை

உன் கால்மலரில் வைப்பேன் அண்ணா...