திருவாளர் தேசீயம்பிள்ளை
வாசிப்புப் பகுதி 7 · 7 / 7
யாருக்கடி வரி போட்டிருக்கிறோம். வியாபாரிகளுக்கு வரிப்போட்டால் உனக்கேண்டி கஷ்டம்—கவலை எல்லாம்?
வியாபாரிகளுக்கு வரிபோட்டால் மொத்தவியாபாரி சில்லறை வியாபாரி தலையிலும். சில்லறை வியாபாரி வாங்குகிறவர்கள் தலையிலுந்தானே அந்த வரியைக் கட்டி விடுகிறார்கள். இதுகூடத் தெரியாமல் ஆளவந்து விட்டீர்களே; ஆள—
வரிப்போடாமல் ஆள முடியுமா! எந்த நாட்டிலாவது எந்த சர்க்காராவது வரிப்போடாமல் ஆளுகிறதா!
வரிப்போட வேண்டாமென்று சொல்லவில்லை. கவர்னருக்கு வருஷந்தோறும் கொட்டிக் கொடுக்கிற ஒன்பது லட்சத்தையும், ஊட்டியில் செய்கிற ஊதாரிச் செலவையும் குறைத்துக் கொண்டால் எவ்வளவோ குறைக்கலாமே!
அடியே, அடியே! இதெல்லாம் எப்போதடி பேசக் கற்றுக் கொண்டாய்...? ம் யார் கற்றுக் கொடுத்தது!
யாரும் கற்றுக் கொடுக்கல்லே! எனக்கே புரியுது! போதும்; போதாதற்கு... பட்டணத்திலே எலக்ஷன் நடக்கிறதும் போதும்; அரசியலே இப்ப நம்பவீட்டு வாசலுக்கே வந்துவிட்டதே! மந்திரிகளே நம்ப பார்க்க முடியுமானு இருந்தேன். மந்திரிகளே நம்ப வீட்டுதேடி வந்தாங்களே! நம்ப வீட்டுக் கல்யாணங் காட்சிக்கு கூப்பிட்டால் இந்த மந்திரிகள் வருவாங்களா! தேர்தல்னு எல்லாரும் வரிசை வரிசையா வர்றாங்களென்று பக்கத்துத் தெருவிலே குடிசையிலே யிருக்கிற பெண்கள் எல்லாம் பேசிக்கொள்கிறார்கள்!
பேசுவாங்க—பேசுவாங்க! அவங்க பேசினாலும் பேசாவிட்டாலும் நீ பேசுவே! கொஞ்ச நாளாக நீ ஒரு மாதிரிதான் இருக்கிறே!
இருந்தாலும் போங்க—உங்க புத்தி வரவர மோசமாகப் போய் விட்டது. “தமிழ் வாழ்க!” அதை போய்க் கிழித்து எறிகிறீர்களாமே!
ஆமாம்! ஆபாசத் தடை சட்டத்தை மீறி கண்டபடி சுவர்களில் ஒட்டலாமா!
தமிழ் வாழ்க—என்பது ஆபாசமா!
அது ஆபாசமில்லை! அப்படி சுவரில் எழுதுவது ஆபாசம்! ஒட்டுவது ஆபாசம்!
ஆபாசம் என்பதற்கே உங்களுக்கு அர்த்தம் புரியவில்லை! “தமிழ்” என்று சொல்லியே நீங்கள் ஆபாசமாகக் கருதுவதால்தான் இந்த நாட்டுக்குத் ‘தமிழ்நாடு’ என்று பெயர் வைக்கவே நீங்கள் தயங்குகிறீர்கள் என்கிறேன் நான்
ஆமாம்—அப்படித்தான் நினைத்துக் கொள்ளேன் -இந்த பாரு: இப்ப என்னிடம் பேசிக் கோபத்தைக் கிளப்பாதே! லட்ச லட்சமாகப் பணம் பாழாகி, முடிவு என்னமோ மூலையில் உட்கார வேண்டிய அளவுக்கு ஆகியிருக்கிறது...
உங்க வீட்டுப் பணமா செலவழிந்தது? ஊருக்கு ஊர் ஆலை முதலாளி, பஸ் முதலாளி. நிலப்பிரபு ஜமீன்தார்-இப்படி எத்தனையோ அப்பாவிகள் கிடைக்கிறார்கள். அவர்கள் பணத்தை வாங்கித் தேர்தல் வாண வேடிக்கை நடத்துறீங்க!
இவ்வளவு பணம் செலவழிச்சு இந்தத் தடவை தோற்றவனும், அல்லது தோற்றவனைப் பார்த்தவனும், அடுத்த தேர்தலில் நிற்பதற்கே துணிய மாட்டானே என்பதை நினைத்தால் எதிர்காலம் ஒரே இருட்டாயிருக்கிறதடி!
இருக்கட்டும்! இருக்கட்டும்!! இருட்டைப் போக்க ‘உதயசூரியன்’ வருவான்!
என்னது! உதய சூரியனு! ஓகோகோ! நேற்று அந்தத் தி.மு.க. கூட்டம் இந்தத் தெருவிலே நடந்ததா! அதைக் கேட்டுவிட்டுத்தான் தலைகீழாய் நிற்கிறாயா! புரியுது! புரியுது.
நான்மட்டுமா! தெருவே தலைகீழா மாறிப்போச்சு. எல்லா ஓட்டுமே உதயசூரியனுக்குத்தானே!
நீயே ஓட்டு சேகரிக்கிறாயா! .... அடியே... இப்படியெல்லாம் பேசினால் என்னை மறந்துட வேண்டியதுதான்! உன் கணவனுக்கு அவமானம் ஏற்பட வேண்டுமென்று நினைத்தால் நீ உதய சூரியனுக்கு ஓட்டுப்போடு!
கணவனுக்கு அவமானம் வரக்கூடாது என்பது சரிதான்! அதே நேரம் என் மகனுக்கு அவமானம் வரலாமா?
என்னது? என்னது?
ஆமாம்-நம்ப பிள்ளையாண்டான், ‘உதயசூரியனு’க் குத்தானே வேலை செய்கிறான்.
அய்யய்யோ! குடும்பமே என்னை எதிர்க்கிறதா! நேற்று நடத்திய ஒரு கூட்டத்திலே அந்தப் பயல்கள் இதுபோல பல குடும்பங்களைக் கலைத்திருப்பார்களே—சரி, சரி! இப்போதே போய் இன்று காங்கிரஸ் கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்கிறேன்!
காங்கிரசுக்குப் பேச யார் வருகிறார்கள்!
பேசுவதா! பேச்சு எதற்காக! அந்தத் தி. மு. க பசங்களை மனமாறத் திட்டித் தீர்த்தால் போதும்! இரண்டு பேச்சாளர்! நாலு குண்டர்கள்! இன்றைக்குப் பார்த்து விடுகிறேன் ஒரு கை!
—என்றவாறு, தேசீயம் பிள்ளை பரபரப்பாக எழுந்து வெளியே புறப்பட்டார். அவரது மனைவி, கணவனின் ஆத்திரத்தைப் பார்த்துக் கேலியாகச் சிரித்துக் கொண்டாள்.
தேசீயம்பிள்ளை வாயிற்புறம் வந்தார். டிரைவரைக் கூப்பிட்டு அவசரமாகக் காரை எடுக்கச் சொன்னார். கார் வந்து நின்றது. அவரது மகள் தெருவிலே கோலம் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
கமலா! கமலா இன்று மாலைப் பொதுக்கூட்டத்தில் நீ பாடவேண்டும்!-என்று உரக்கச் சொன்னார்!
ஓ பாடுகிறேன்—எந்தக் கூட்டத்திலப்பா! என்று குனிந்திருந்த கமலா நிமிர்ந்தாள். வாசலில் அவள் போட்ட கோலம் தேசீயம் பிள்ளையின் கண்ணில்பட்டது. வழக்கமாகக் கமலா போடும் கோலமல்ல அது! புதிய கோலம்!
உதயசூரியன் கோலம்
தேசீயம்பிள்ளை திகைத்து நின்றுவிட்டார்.
அம்மாவிடம் சொல்லிவிடு, அப்பா ஊட்டிக்குப் போகிறார் என்று!
இதைக் கூறிவிட்டு அவர் காரில் ஏறி உட்கார்ந்தார். கார் புறப்பட்டது.
கோலத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே கமலா நின்றாள். அம்மா வெளியே வந்தாள் மகள், தந்தை சொன்ன செய்தியைச் சொன்னாள்.
“என்ன செய்வது மகளே! காங்கிரஸ் கட்சி மலையேறும் காலம் வந்துவிட்டது!”
—என்று தேசீயம் பிள்ளையின் மனைவி, பதில் கூறிவிட்டு கார் போன திக்கு நோக்கி நீண்டநேரம் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
