காகிதப்பூ
காட்சி 16 · 16 / 23
திரவி:— யோவ்!... அவன் வருவான்னு எதிர்பார்த்துக்கிட்டு இருக்காதே... பாயிகையோட அழைச்சிக்கிட்டு வந்துடும்!...
தசா:— சரி... நீங்க தூங்குங்க...
திரவி:— தூங்குவதா?... இப்பத்தான் எமலோகம் போனேன். அடுத்தது எங்கே போறேனோ?...
தசா:— சட்ட சபை! மந்திரி நாற்காலி! எதிர்க் கட்சிக் காரன் கேள்வி! காரசாரமான பதில்... தகவல் இல்லை. தனிக்கேள்வி போடவும்... காங்கிரஸ் தரப்பில் கரகோஷம் ஆரவாரம்... வரவேற்பு... ஊர்வலம் மாலை மரியாதை... பூரண கும்பம்...
திரவி:— (நசித்தவாறு) ஆகா!...
(அவர் கண்களைத் தன்கைகளால் மூடி)
தசா:— முழிக்காதிங்க... அப்படியே தூங்கிகிட்டே இருங்க... முழிச்சா அவ்வளவுதான்... போனவராது...
திர:— தசாவதாரம், எங்கே இன்னொரு தடவை சொல்லும்ப்பா, கேட்டுக்கிட்டே தூங்குறேன்.
தசா:— அப்படியா? சரி! கண்ணைத் தெறக்காதீங்க! தெறந்தா போயிடும். பூமாலை... ஊர்வலம்... மந்திரிப் பதவி...
(திரும்பத் திரும்ப இசையோடு சொல்லுகிறான்)
இப்படி ஒரு தாலாட்டா? புகழ்ச்சித் தாலாட்டு!
(போகிறார்)
(திரை)
ரோடு
(தசாவதாரம் தனக்குள் பேசிக் கொண்டே வருகிறான்.)
தசாவ:— எமனாவது ஒண்ணாவது... எமன் தானே வருவது... சுத்த பயந்தாங் கொள்ளி மனுஷன்... உச்சி மீது வான் இடிந்து விழுகின்ற போதிலும் அச்சமில்லை—அச்சமில்லை—அச்சம் என்பதில்லையே...
(திடீரென எதிரே எமன் நிற்கிறான்... அசைவின்றி)
தசா:— ஆ!!... எமன்...
(கண்களை முடிக் கொண்டு கீழே உட்காருதல்... இருட்டில் எமன் மறைந்து—ஒரு முரடான தொழிலாளி மீசையை முறுக்கிக் கொண்டு நிற்கிறான்)
(அவனை உற்றுப் பார்த்து விட்டு—பெருமூச் செறிந்தவாறு)
தசா:— எமன் இல்லியா?...
தொழி:— நான் ஒரு ஓட்டர்... என்கையிலே ஒரு வாக்குச் சீட்டு இருக்கு...
தசா:— ஓட்டர்!... ஓட்டர்!! அப்பா, நீ வர்ர எலக்ஷனிலே நான் தானே உங்களுக்கு எமன் வர்ரேன்...
(போகிறான்)
தொழி:— (அவனையே பார்த்தவாறு நின்றிருந்து) எமன்!... ஹே முட்டாள்! நீ எங்கடாப்பா இருக்கே? ஆபத்பாந்தவா! அனாத ரட்சகா!...
(திரை)
காவேரி வீடு.
(கண்ணன் தலை குனிந்தவாறு உட்கார்ந்திருக்கிறான்; காவேரியம்மா பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்.)
காவேரி:— கண்ணா! நான் சொல்வதைக் கேள்! கரையான் புற்றெடுக்கக் கருநாகம் குடி புகுந்தது போல் ஆகி விட்டது இன்றையக் காங்கிரஸ்... இனியும் நீ அங்கிருப்பது அழகல்ல... யோசித்துப் பார்... தீப்பிடித்த வீட்டுக்குள்ளே இருப்பவன்... வெளியே ஓடி வந்து தீயை அணைக்க வேண்டுமே தவிர... உள்ளேயெயிருந்து நெருப்புடன் விளையாடுவதா?...
கண்:— அம்மா! தீப்பிடித்த வீடு... கருநாகம் புகுந்த புற்று... இன்றைய காங்கிரஸ்...! அதை மறுக்க வில்லை நான்... மரணப் படுக்கையிலே கிடக்கிறாள் தாய் என்பதற்காகப் பெற்ற தாயைப் பிரிந்து ஓடிவிடும் மகனும் இருப்பானா?...
காவே:— உன் உதாரணத்தையே கொஞ்சம் விரிவாக்கு... தாயின் பிணமென்பதற்காக வீட்டிலேயே வைத்துக் கொண்டு அழுகிப் போக விடுவார்களா?... காலா காலத்தில் செய்ய வேண்டிய காரியங்களைச் செய்து முடிப்பது தானே மகனின் கடமை என்பார்கள்... கண்ணா! அந்தக் கடமையைச் செய்!...
