உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
இலக்கிய உரை

குறளோவியம்

பகுதி 81 · 81 / 300

நான்கு இதழ்கள் உமிழ்நீரை அமுதமாக்கி, நாடி நரம்புகளில் எல்லாம் இசை பெருக்கச் செய்கின்ற அற்புதம்தான் என்னே!

இப்படித் தழுவியும் அவளுக்கு நிறைவு ஏற்பட்டதா?

“இருவருக்குமிடையில் தென்றலைப் புகவிடாதீர் அத்தான்!” என்று அவள் வேண்டுகோள் விடுத்ததாகப் பாவேந்தர் பாரதிதாசன் எழுதிக் காட்டி, தழுவிக் கிடக்கின்ற காதலரைக் காட்சியாக்கினார் தனது கவிதை வரிகளில்! காற்று நுழையவும் இடமில்லாதபடி தழுவிட வேண்டுமாம்!

அந்தக் காதல் இணையொன்றை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பே, வள்ளுவர், குறள் வாயிலாக அறிமுகப்படுத்தும் அழகே அழகு!

“ஒருவரையொருவர் உயிர்போலக் கருதும் காதலர் இருவர்க்கும் இனிமையான இன்பம் அளிப்பது; காற்று இருவர் உடலுக்கும் நடுவில் நுழைந்துவிடாதபடி தழுவிக் கொள்ளுதலேயாகும்”

என்று தழுவலின் சிறப்பைக் கூறுகிறது குறள்:

வீழும் இருவர்க்கு இனிதே வளியிடை போழப் படாஅ முயக்கு.

அதிகாரம் - 111 - புணர்ச்சி மகிழ்தல்; பாடல் - 1108

Small centred Valluvar statue device below the chapter/song metadata.

Large colour battlefield illustration with an elephant and a warrior amid fallen fighters.

தெற்குச் சீமை வீரத்தின் விளைநிலம். ஈட்டியின் பாய்ச்சல் கண்டு இமை கொட்டியவன் கோழை; இது தமிழர்களின் போர்க்குரல்.

இருபெரும் நாட்டு வீரர்கள் சந்தித்துப் பேசினார்கள்.

ஒருவன் சொன்னான் பெருமையோடு, “எமது மன்னர் முதுகிலே கவசம் அணியும் பழக்கமில்லை” - என்று!

வீரர்கள் இருவர் சந்திக்கும்போது விருந்து மண்டபத்திலும் விழியாலே மொழி பேசும் அரங்கிலும் தமிழகத்து வீரம் முதலிடம் பெறத் தவறியதில்லை. புறங்காட்டி ஓடுதலும் முதுகில் தழும்பு ஏற்றலும் புவி நிகர் தமிழர் வாழும் பூமிக்கு இழுக்குத் தருவன என்பதை நமது களம்புகு காதைகள் விளக்குகின்றன.

ஒரு போர்க்களம். தானைகள் மோதிக்கொள்கின்றன; யானைகள் முட்டிக் கொள்கின்றன; குருதியாறு பெருக்கெடுத்தோடுகிறது; வேலும் வாளும் விண்ணிலே மின்னி, வீரச்சிரிப்பைக் கொட்டுகின்றன; மண்ணிலே கிடக்கும் வீரர்கள் மரணத்தைப் பூரிப்போடு அணைத்து மகிழ்கிறார்கள். மார்பிலே பாய்ந்த வாளை எடுத்து முத்தமிட்டு, வீரச் சத்தமிட்டுச் சாகிறார்கள் மறவர்குடிப் பெருமக்கள்.

அந்தக் களத்திலே ஒரு நிகழ்ச்சி. வீரனொருவன் தன் கையிலிருந்த வேலை ஒரு யானையின்மீது எறிந்து எதிர்க்கிறான். அடுத்து இன்னொரு யானை வருகிறது; அதனை எதிர்க்க அவனிடம் ஆயுதம் இல்லை. வேலோ வாளோ தேடி அலைகிறான்; கிடைக்கவில்லை! திடீரென்று நினைவு வருகிறது, அவன் மார்பிலே ஒரு வேல் பாய்ந்திருக்கிறது. அதை எடுத்து யானை மீது எறிய முயலுகிறான். வேல் கிடைத்தமைக்காக மகிழ்கிறான்.