குறளோவியம்
பகுதி 293 · 293 / 300
★ முற்றுகையிடப்பட்டோ, அல்லது நேரடித்தாக்குதல் வாயிலாகவோ, சூழ்ச்சிவலை பின்னியோ - எதிரிகளால் கைப்பற்றப்பட முடியாத அருமையுடையதே அரண் எனப்படுவது!
★ பகைவர் கோட்டை கொத்தளங்களை முற்றுகையிடுகிற அளவுக்கு வலிமை பெற்றிருப்பதுடன்; முற்றுகையிட்டுச் சூழ்கிற பகைவர்களையும் பற்றிக் கொண்டு வெற்றிக்கொடி நாட்டுவதே அரணுக்குரிய சிறப்பு!
★ உள் நுழைந்து போரிடும் எதிரிகளைக் களத்தில் அழித்தொழிக்கும் போர் முறைகளை வகுத்துப் பெருமைபெற்றுத் திகழ்வதே அரணாகும்!
“அரண்” எனும் அதிகாரத்தில் ஒன்பது குறட்பாக்களின் மூலம் அதன் சிறப்புக்களையும் இலக்கணங்களையும் விளக்குகிற வள்ளுவர்; பத்தாவது பாடலின் மூலமாக எதை வலியுறுத்துகிறார்!
அரண் என்பது எப்படியிருக்க வேண்டுமென்பது குறித்தும் - அது பாதுகாப்புப் பாசறையாக - படைவீரர்களின் கோட்டமாக - வசதிமிக்க களஞ்சியமாக - வலிமைமிகு கருவூலமாக எவ்வாறெல்லாம் திகழவேண்டும் என்பது குறித்தும் ஒன்பது பாக்களில் ஒளியுமிழ்க் கருத்துக்களை வழங்குகிறார்.
இவ்வளவு சிறப்பும் செழிப்பும் பகைவர் செருக்கடக்கும் வீரமும் தீரமும் - அனைத்துப் பெருமையும் உடையதாக இருந்தாலும் ஆற்றலற்றவர்களால் இயக்கப்படும் நிலைமை அந்த அரணுக்கு இருக்குமேயானால் - அந்த அரண் எந்தப் பயனுமற்றதாக ஆகிவிடும் என்று கூறி முடிக்கிறார்!
இதோ; அந்தப் பத்தாவது குறள்:-
“எனைமாட்சித் தாகியக் கண்ணும் வினைமாட்சி இல்லார்கண் இல்லது அரண்”
அதிகாரம் - 75 - அரண்; பாடல் - 750
மீன் தொட்டியிலே, வண்ண வண்ணக் கயல்களை விளையாட விட்டுக் கண்டு மகிழ்கிறோம். சின்னஞ்சிறு முயல்கள் வீட்டுத் தோட்டத்திலே, காற்றிலே உருளும் பஞ்சு உருண்டைகளைப்போல் சுற்றிச் சுற்றி ஓடுவதை, உவகை பொங்கிடக் கண்டு சுவைக்கிறோம்.
புறாக்களின் சிறகுகளைத் தடவிக் கொடுத்து, அவற்றுக்கு உணவு தானியங்களை அள்ளி இறைத்து, அவை, கொத்தி உண்ணும் கோலத்தில் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொடுக்கிறோம்.
வளர்க்கும் மீன்களில் ஒன்றையோ, புறாக்களில் ஒன்றையோ, முயல், கோழி, இவற்றில் ஒன்றையோ அறுத்துச் சமைத்து இன்றைக்கு அமுது பரிமாறட்டுமா என்று வீட்டில் உள்ளோர் கேட்டால், “வேண்டாம் வேண்டாம்!” என்று அன்பு பீறிடச் சொல்கிறோம்.
நம் கைபட்டு வளர்ந்து விட்டவை என்பதால், அவற்றைக் கொல்வதும்- உண்பதும் நம் இதயம் ஏற்றுக்கொள்ளாத ஒன்றாக ஆகிவிட்டது.
நம்மால் வளர்க்கப்பட்டவைகள் மட்டுமல்ல; வளர்க்கப்படாத உயிரினங்களும் கொல்லப்படுகின்றன; அதுவும் உணவுக்காகக் கொல்லப்படுகின்றன என்பதை ஆழ்ந்து எண்ணிடும் பொழுது - வளர்க்கப்பட்ட உயிரினங்களின் மீது காட்டப்படும் அதே அன்பினையும் இரக்கத்தையும் வளர்க்கப்படாத நிலையில் பறந்து திரியும்
புறாக்களையும் குருவிகளையும் ஆடுகளையும் மாடுகளையும் மான்களையும் முயல்களையும் உணவுக்காகக் கொன்றிடும் பொழுது இரக்கம் காட்டிட வேண்டாமோ என்ற கேள்வி எழத்தான் செய்கிறது!
மக்கள் தொகையின் பெருக்கம், கோடி கோடியாக வளர்ந்துகொண்டே போகும் போது - உணவு தானியங்களே மட்டும் போதாமல் ஊன் உணவும் தேவைப்படுகிற நிலை உலகில் தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்டிருக்கிறது. ஊன் உணவு வாயிலாகவும் உணவுத் தேவையை நிறைவுசெய்து, ஊட்டச்சத்தினையும் பெற்றிடுக; என்று அரசுகள், மக்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுகிற காலகட்டத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். புலால் உண்ணுவதைப் பெருங்கொடுமையாகக் கருதாமல் - புலாலும் உணவு வகையினுள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டே உலகம் இயங்கிவருகிறது!
