உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
குறளோவியம்/பகுதி 233
இலக்கிய உரை

குறளோவியம்

பகுதி 233 · 233 / 300

உத்தமரைச் சாவு விழுங்கத் தொடங்கியது. பிழைத்தும் பயனில்லை என அறிந்த அக்கிழவர், புன்னகை பூத்த முகத்துடனே சாவின் வயிற்றுக்குள் நடந்திட்டார்! பாம்புவாய்ப் பசுக்கூடத் தப்பித்து வெளி வரத்தான் துடித்திடும்! வீரமுனிவர் வினோபாவோ, மருந்துகள் எதையும் தொடேன் என மறுத்துவிட்டு மரணத்தை வரவேற்றார்.

சாவு அவரை வென்றதா? அல்லது சாவை அவர் வென்றாரா? என்ற கேள்விக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வள்ளுவப் பெருந்தகை விளக்கமளித்துள்ளார்.

அந்தக்குறள் இதோ:

“கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின் ஆற்றல் தலைப்பட்டவர்க்கு”

நோன்பிருந்து உறுதியொளியினைப் பெற்ற ஆற்றலுடையவர்கள், சாவைக் கண்டு அஞ்சாமல் அதனை வெற்றி காண்பார்கள், என்பது இந்தக்குறளின் பொருள்!

அதிகாரம் - 27 - தவம்; பாடல் - 269

கூற்றம் = சாவு

குதித்தல் = வெல்லுதல்

தமது ஆதிக்கக் கொழுப்புக்கு இரையாகிக் கொள்ளவே, அரசுக் கட்டிலில் வீற்றிருந்தோர் திட்டங்களைத் தீட்டினர்.

ஆனால், எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் ஆமைகளாகவும் ஊமைகளாகவும் மக்கள் அடங்கிக் கிடப்பார்? புழுக்களும் புலிகளாகுமன்றோ புரட்சிப்புயல் கிளர்ந்தெழுந்தால்!

இறுதியாக, அதுதான் நடந்தது அந்த நாட்டில்! நித்தம் நித்தம் செத்துக் கொண்டிருப்பதைவிட ஒரேயடியாகச் செத்துவிடலாமென்று தங்கள் கரங்களைப் போர்வாட்களாகவும் நெஞ்சுப் பலகைகளைக் கேடயங்களாகவும் ஆக்கிக்கொண்டு, ஆதிக்க வெறியர்களின் அரண்மனையில் படையெடுத்தனர், பசியால் துடித்தோர்! பழிவாங்கும் போக்கினால் பதைத்தோர்!

வெற்றித் திருமகள் அந்த ‘நிராயுதபாணி’களின் கழுத்தில்தான் மாலை சூட்டினாள்! ஆயுதம் தாங்கியோர் - ஆதிக்க வேங்கைகள் - அரண்மனையை விட்டு எங்கேயோ ஓடி எப்படியோ உயிர் தப்பிப் பிழைத்தனர்; இனி நாடமாட்டோம் இந்த நாச முறையை, என மன்னிப்புக் கேட்டு மண்டியுமிட்டனர். அந்த வெறியர்களின் கொடுமைகள் புதைக்கப்பட்ட கல்லறையின் மீது, உழைப்போரின் நாடு உதயமாயிற்று, கதிரொளியைப் பரப்பியவாறு!

உலகில் இப்படித் தோன்றிய நாடுகளின் பட்டியல் நீளும்!

இப்படித் தோன்றிடக் கூடும் என்பதை வள்ளுவர், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பே எழுதி வைத்திருக்கிறாரே!

“வெருவந்த செய்தொழுகும் வெங்கோ லாயின் ஒருவந்தம் ஒல்லைக் கெடும்”

அதிகாரம் - 57 - வெருவந்தசெய்யாமை; பாடல் - 563