உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
குறளோவியம்/பகுதி 159
இலக்கிய உரை

குறளோவியம்

பகுதி 159 · 159 / 300

கோமாளி இடி அமீன், ஓடி ஒளிந்த இடம் தெரியவில்லை.

செங்கோன்மை என்ற பெயரால் கொடுங்கோன்மை நடத்தும் அரசுக்கு இதுவே இறுதி முடிவாக அமைகிறது. எடுத்துக்காட்டப் பெற்றுள்ள இரண்டு குறட்பாக்களுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை விளக்கும் வண்ணம் இழிமகன் இடி அமீனின் வரலாறு இருக்கிறதல்லவா?

அதிகாரம் - 55 - செங்கோன்மை; பாடல் - 550

அதிகாரம் - 56 - கொடுங்கோன்மை; பாடல் - 551

“மண் எதற்கு?

பொன் எதற்கு?

மயக்கும் விழிப் பெண் எதற்கு?

மகேசன் அருள் பெற்றுவிட்ட எனக்கு - இந்தப் பற்றெல்லாம் பட்டொழிந்து போயிற்று. அய்யன் திருவடிகளே எனை ஆட்கொண்ட பெரும்பற்று! மண்ணும் பொன்னும் மாயப்பெண்ணும் அடியேனுக்குப் பாம்புப் புற்று!

தண்ணீரும், தவமும் காற்றுமே என்னுடைய உணவாக - தருநிழல்களே நான் தங்கி வாழும் மனைகளாக - மான்தோல் மட்டுமே என் மானங்காக்கும் ஆடையாக எனக்குக் கிட்டினால் போதும்!

பெம்மான்! எம்மான்! அவனது பாதங்களில் பேரின்பப் பெருக்கில் திளைப்பதைக் காட்டிலும் அழிந்திடும் சிற்றின்ப சுகத்தை நாடிச் செல்வோர் அறிவிலிகள் என்பேன்!

உடல் கலந்து உருண்டு புரண்டு உலகை மறந்தோம் எனப் புலம்பிக் களிக்கும் உல்லாசம் - சல்லாபம் - எல்லாமே நிலையற்ற உலகத்தில் உருவற்றுப்போய்விடும்!

பிள்ளையென்றும், பேரன் என்றும், கிள்ளைப்பிள்ளை மனைவியென்றும் வாழ்வின் தொல்லைகளில் சிக்கிடாமல், பிறைகுடிய பெருமானின் அடியார்க்கும் அடியார் என்ற பெரும் புகழ் எய்துதலே பிறவி எடுத்திட்ட பயனன்றோ!”

துறவியின் அருவிப் பெருக்கனைய அருளுரைகேட்டு அன்பர்கள் தேன்குடித்து வண்டாயினர். அவர் வழங்கிய திருநீறு பெற்று நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டு வணக்கம் செய்து வாழ்த்தும் பெற்றனர். அறிவுரை முடித்த பின்னர் துறவியார், தண்டு கமண்டலங்களுடன் ஆண்டவன் சந்நிதானத்து மண்டபம் விட்டுப் புறப்பட்டார்.

அவரைப் பின்தொடர்ந்தான் அவருக்குத் தெரியாமல் ஓர் இளைஞன். துறவியார், தான் தங்கியுள்ள மடத்திற்குள் நுழைந்தார். அவர் காணாவண்ணம் அவனும் மறைந்து தொடர்ந்தான். மடத்தின் கதவு தாழிடப்பட்டது. அறைக்கதவு ஒன்றினை அடியார் தட்டினார். முழுநிலவு முகம் படைத்த இளமங்கை ஒருத்தி ஓடிவந்து துறவியாரைத் தழுவிக் கொண்டாள்.

“சின்ன இடை - அன்ன நடை - கன்னல் மொழிக் கண்மணியே! காத்திருந்தாயோ?”