உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
குறளோவியம்/பகுதி 140
இலக்கிய உரை

குறளோவியம்

பகுதி 140 · 140 / 300

விரிவுரையை முடித்த ஆசிரியர், மண்டு மாணாக்கனைப் பார்த்து “என்னப்பா! விளங்குகிறதா?” எனக் கேட்டார். அவன் சினத்துடன் பதில் அளித்தான்.

“இப்படிப் பல கோணங்களில் பலரும் குறளுக்கு உரை எழுதுவதைத் தடுத்திட வேண்டும்! நான் மட்டும் ஆட்சிக்கு வந்தால், குறளுக்கு யாரும் விளக்கமெழுதக் கூடாது என்று தடைச் சட்டம் ஒன்று கொண்டு வருவேன்.”

அவன் பதிலைக் கேட்டு, அந்த வகுப்பறையில் உள்ள மாணாக்கர்கள் அனைவரும் கொல்லென்று சிரித்தனர்.

அதிகாரம் - 48 - வலியறிதல்; பாடல்கள் - 479, 473

பெண் வண்ணப் பாவையொருத்தியை மணந்துகொண்டு இல்வாழ்வைத் தொடங்கினான், இராமன் என்பான். அவள் பெயர் அன்னம்.

இராமனுக்குப் பெரியதோர் அலுவலகத்தில் உயர்பதவி!

பணி முடித்து வரும்போது வீட்டு வாயிற்புறத்தில், அன்னம் நின்று கொண்டிருப்பதை அவன் கண்டு வெகுண்டான். அவன் வருகைக்காகத்தான் அவள் காத்திருந்தாள்.

ஆனால், அவனோ அன்னத்தின் கன்னத்தில் அறைந்து, “வீதியில் போகும் எவனைப் பார்த்து மயங்கிக் கொண்டிருக்கிறாய்?” என்று நெருப்பு மொழியையும் கொட்டினான்.

அன்னம் கண்ணீர் விட்டாள். அப்போது இராமன் அமைதி கொண்டானா யினும் அவளைப் பிற ஆடவர் பார்த்திடவும் கூடாது என்று கருதினான்.

“உனக்குத் தெரியாது அன்னம்! இந்த உலகத்தின் வாய் மிகப் பொல்லாதது. இப்படித்தான் என் அலுவலகத்தில் அமுதம் என்று ஒரு பெண் பணிபுரிகிறாள். மாலை நேரத்தில் கடற்கரையில் திரிவாள்; கடைத்தெருவில் அலைவாள்; ஆண்களுடன் கலகலவெனச் சிரித்தவாறு பழகுவாள். அவளைப் பற்றி ஊரே இழித்துப் பேசுகிறது. பெண்கள் என்றால் அடக்கம் இருக்க வேண்டும்.”

இப்படி அன்னத்துக்கு அறிவுரை கூறத் தொடங்கியவன், ஒவ்வொரு நாளும் அலுவலகம் செல்லும்போது அவளை வீட்டுக்குள் வைத்துப் பூட்டிக் கொண்டு போவதையும் பணி முடித்து திரும்பிவந்து பூட்டிய கதவைத் திறப்பதையும் வாடிக்கையாக ஆக்கிவிட்டான்.

இப்படி நாட்கள், கிழமைகள், மாதங்கள் ஓடின.

ஒரு நாள் இராமன், அலுவலகத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டுத் திரும்பும் வழியில் காற்று வாங்கக் கடற்கரைப் பக்கம் தலை நீட்டினான்.

அந்த வெண் மணற் பரப்பில், அமுதம் நடை பழகிக் கொண்டிருந்தாள்.

இராமனைக் கண்டு, அவள் புன்னகை புரிந்தவாறு “எது இந்தப் பக்கம்?” எனக் கேட்டாள். அன்னத்தைவிட அமுதம், அழகு வாய்ந்தவளல்ல எனினும் அவளது உடற்கட்டும் அங்க அசைவும் தனிக் கவர்ச்சி கொண்டவை என்பதை, இராமன் அவளருகே நின்றவாறு கண்டுபிடித்தான்.

ஏதோ ஓர் உணர்ச்சி அவனை ஆட்டிப் படைத்தது.