சிந்தனையும் செயலும்
கட்டுரைகள் 46 · 46 / 50
அவரது சுய வலிமைக்கும், சுய முயற்சிக்கும் இரண்டையும் பயன்படுத்தி அவர் பெற்ற வெற்றிக்கும் சான்றாக; இதோ ஓர் ஆதாரபூர்வமான தகவல்.
இத்தகவல்; 16-10-2005 என்று தேதியிட்ட “குங்குமம்” வார இதழில் 20ஆம் பக்கத்திலும், 74ஆம் பக்கத்திலும் வெளிவந்துள்ளது. கவிஞரின் அண்ணன் ஏ.எல். சீனிவாசனின் மகனும், திரைப்படத் தயாரிப்பாளருமான ஏ.எல்.எஸ். கண்ணப்பனின் மனைவி திருமதி ஜெயந்தி கண்ணப்பன் அவர்
களிடமிருந்து கிடைத்த கண்ணதாசனின் கடிதம் அது. அவர், தன் அண்ணனுக்கு எழுதிய கடிதம். அவர் விடுதியில் தங்கி, முத்தையா என்ற இயற்பெயருடன் ஆறாம் வகுப்புப் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, விடுதியில் தன் உபயோகத்திற்குத் தேவைப்படும் பொருள்கள் குறித்து அண்ணனுக்குப் பட்டியலிட்டு அக்கடிதம் எழுதியுள்ளார். அவர் கையெழுத்துடன் கூடிய அக்கடித நகலை இத்துடன் இணைத்துள்ளார்.
(கண்ணதாசன் அவர்கள் எழுதிய கடிதத்தின் நகல்)
என் நண்பர் ஆறாம் வகுப்புப் படிக்கும்போது
“தலையணை உறை”யை “தலகாணி உறை”
என்று எழுதியிருப்பதுதான்; நாம் கவனிக்கத்தக்கது.
ஆறாம் வகுப்புப் படிக்கும்போது கண்ணதாசன், முத்தையாவாக இருந்து - “தலையணை உறை” என்பதைத் “தலகாணி உறை” என்று தவறாக எழுதியதற்காக; தமிழ்த் தாய் அவரைச் சபித்துச் சாயமிட்டு விட்டாளா? இல்லை! இல்லவே இல்லை!
தமிழ்த்தாய் அவரைத் தாவி அணைத்து வாழ்த்தி மகிழ்ந்தாள்! முயற்சிப்படிகளில் ஏறுக என்று கூறி உயர்த்தி விட்டாள்!
அதன்படி கண்ணதாசன்; சுய வலிமையைப் பயன்படுத்தினான் - அந்த வலிமையைப் பெருக்கும் முயற்சியில் இடைவிடாது ஈடுபட்டார் - பாடுபட்டார் - தமிழாசிரியராகப் பன்மொழிப் புலவர் அப்பாதுரையார் அவர்களை ஆக்கிக் கொண்டு - முயற்சியால் முன்னேறினார் - முறையாகத் தமிழ் கற்றார் - சேலத்தில் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் திரைக்கூடத்து ஒத்திகை அரங்கில் அவரை எனக்கு கவி.கா.மு. ஷெரிப், கவிஞர் மருதகாசி ஆகியோர் அறிமுகம் செய்து வைத்தபோது அவருடன் இருந்த அந்தத் திரைக் கூத்து மேலாளர், மறக்க முடியாத நண்பர் சுலைமான் என்பார்; என்னிடம் கண்ணதாசனைக் காட்டி;
“சார்! இவர் இங்கே “சண்ட மாருதம்” பத்திரிகை ஆசிரியர் “எழுந்தால் காளமேகம்தான்!” என்பது போல “இவர் எழுந்தால் சண்டமாருதம்தான்” என்று புகழ்ந்ததை; இன்று நினைத்தாலும் புல்லரிக்கிறது.
தொடர்ந்து பொள்ளாச்சி பொதுக் கூட்டத்தில் ‘கவிஞர்’ என்ப புகழ் மகுடம் சூட்டினேன். அதன் தொடர்ச்சியாகப் புவியில் தமிழர் வாழும் இடமெல்லாம் கவியரசராகக் கோலோச்சத் தொடங்கினார்.
காலத்தின் கோலம் மாறி முகாமில் நின்று அவர் என்னைத் திட்டித் தீர்த்த போதும்; “உன் தித்திக்கும் தமிழுக்காக அதைப் பொறுத்துக் கொள்கிறேனய்யா!” என்றே சொல்லியிருக்கிறேன்.
திரைப்பாடல்களா? வார்த்தைகள் தாங்கலாகவே வடிவமைத்துக் கொண்டு அவர் இருந்த திக்குநோக்கித் தெண்டனிட்டன!
கற்கண்டுகளென வந்து விழும் சொற்களோ; அவரைக் கரங்கூப்பித் தொழுது அவர் கட்டளைக்கேற்பக் கவிதைகளாக உருப்பெற்றன!
“தலையணை உறை” என்பதை “தலகாணி உறை” என்று எழுதியவர்; தமிழுலகின் உச்சாணியில் ஒளியுமிழ்பவரானதற்கு சுயவலிமையும், சுய முயற்சியும்தான் தலையாய காரணம் என்பதை உணர்ந்து கொண்டால்;
இன்றைய இளைஞர்கள், அந்தக் காரணத்தைக் கருத்தில் பதிய வைத்துப் பணியாற்றினால் கோபுரத்துக் கலசங்களாகலா மன்றோ! அத்துடன் கொள்கை உறுதியும் இணைந்தால்; கலசங்கள் கலங்கரை விளக்கங்களாகவும் மாறுவது உறுதியன்றோ?
எனவே என் வேண்டுகோள்;
இளைஞர்கள்; மாணவர்கள்
எழுஞாயிறுகளாக ஒளி விட;
வரலாறு படியுங்கள் -
வரலாற்று நாயகர்களை வணங்குங்கள் -
வீரர்களை அறிந்து கொள்ளுங்கள் -
விவேகிகளைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் -
விஞ்ஞானிகளைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் -
விஞ்ஞானப் புதுமைகளைக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள் -
தியாகிகளைப் பாராட்டுங்கள் - நமது
