சிந்தனையும் செயலும்
கட்டுரைகள் 25 · 25 / 50
கடமையின் சூடு உயர்ந்து; கணவன் மனைவியைப் பார்த்து தங்கள் குடும்ப உறவே முறிந்து விடும் என்பதைப்போல அச்சுறுத்தும்போது; அதிர்ச்சியுற்ற செல்வி; நின்று, நிதானித்து, வார்த்தைகளை அளந்தெடுத்து, “என் மனச்சாட்சிப்படி நான் இரக்கம் காட்டி நடந்து கொள்வதை யாரும் தடுக்க முடியாது” எனும் கருத்தமைந்த பதிலைத் தரும்போது, ஆணாதிக்கம் அவசரப்பட்டு அள்ளித் தெளித்துவிட்ட அனல் சொற்களை; அறவழி நாடும் ஒரு பெண்மணி எப்படி அறைகூவல் விடுத்து நனைத்து விடுகிறாள் என்பதை நினைத்து வியந்து போனேன்.
நாடகத்தில், காவியத்தில், திரை ஓவியத்தில் மட்டுமின்றி நாட்டிலும், வீட்டிலும் ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் ஆண் பெண் தூயஉறவில் இருபாலாரின் உரிமை நிலைநாட்டப்படல் வேண்டும்.
விசித்திரம் என்னவென்றால், மகளிர் உரிமைகள் தேவைக்கேற்ப வாய்ப்பதற்கு இயலாமல் மகளிரே தடையாக இருப்பதுதான் - மகளிரே தயக்கம் காட்டுவதுதான்!
உடலமைப்பு ஒன்றைத் தவிர, ஆணும் பெண்ணும் சமம்தான் என்ற உண்மையை மறத்திடத்தக்க வலுவான வாதம்தான் என்ன இருக்கிறது ?
மிருக சாதியில் ஆண் சிங்கம் சோம்பேறி - இரை தேடக் கூட எழாது - பிடரி மயிர்ப் பெருமையோடு சரி!
பெண் சிங்கம்தான், வேட்டையாடி விலங்குகளை உணவாக்கிடக் கூடிய வலிவுமிக்கது! பிடரிமயிர் இல்லாதது!
பறவை இனத்தில் ஆண் மயிலுக்குத்தான் அழகான தோகையுண்டு.
பெண் மயில் தோகையில்லாதது; தோற்றத்தில் அழகும் இல்லாதது!
ஒரு வேடிக்கை; நாம் ஒரு பெண்ணை பெண் மயில் என்று வர்ணிக்கின்றோம் - அதேபோல் ஒருவனை “ஆண் சிங்கமே!”
என வாழ்த்தி வரவேற்கின்றோம்! இரண்டு ஒப்புமையிலும் எத்துணை முரண்பாடு!
அங்கு அமைப்பு வேற்றுமை எனினும்
உரிமை சமமே மிருக சாதியில்! பறவை சாதியில்!
ஆனால்
மனித சாதியில், உறுப்பு வேறுபாடும் உண்டு
சம உரிமை இல்லாத சங்கடமும் உண்டு!
அதனால்தான்
மகளிர்; தமது உரிமைக்காக உரத்த குரல் எழுப்புகிறார்கள் -
அவர்கள் மட்டுமல்ல; அவர்களுக்காக அண்ணா வழிவந்தவர்களான நாமும் அவையத்தில் குரல் எழுப்புகிறோம்!
*
விலங்குகள் பறவைகள் நம்மைவிட மேல் என்று ஆகலாமா ?
வீணாக மகளிர் மனம் வெந்து நோகலாமா ?
7 - 9 - 2005
★★★
அண்மையில் சென்னையை அடுத்துள்ள தாம்பரத்தில் தேசிய சித்த மருத்துவ ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தை 3-9-2005 அன்று இந்தியப் பிரதமர் மாண்புமிகு மன்மோகன்சிங் அவர்கள் திறந்து வைத்தார்கள். அந்த நிறுவனம் அங்கே அமைவதற்காக என் ஆட்சிக் காலத்தில் 15 ஏக்கர் நிலம் வழங்கி, அந்த விழாவில் அடிக்கல் நாட்டியவன் என்ற காரணத்தினால் சித்த மருத்துவம் பற்றி இந்தியப் பிரதமர் எத்தகைய கருத்துக் கொண்டுள்ளார் என்பதை அறிந்திட இப்போது நடைபெற்ற தொடக்க விழாவில் அவர் ஆற்றிய உரையை ஊன்றிப் படித்தேன்.
சித்த மருத்துவம் போன்று நாட்டு வைத்தியம் என்று சொல்லப்படுகிற முறைகளில் மக்களுக்கு ஆர்வம் குறைந்து; நம்பிக்கை ஏற்பட முடியாத சூழல் உருவாகிவரும் இந்தக் காலகட்டத்தில் பிரதமருடைய உரை எனக்கு மெத்தவும் ஆறுதல் அளிக்கக் கூடியதாக அமைந்துள்ளது என்றே கூறலாம்.
தலைவலி என்றால் உடனே ஒரு மாத்திரை - காய்ச்சல் வரும் போலத் தெரிந்தால் உடனடியாக டாக்டரைக் கூப்பிட்டு ஓர் ஊசி - இப்படியாக நாட்டு வைத்தியத்தை நடு வீதியில் நிறுத்தி விட்டு; ‘அலோபதி’ மருத்துவத்தில் மட்டுமே ஆர்வம் காட்டுகிற நிலை நாளும் வளர்ந்து வருகிறது நம் மக்களின் மத்தியில்!
உலகில் இந்தியா போன்ற பல நாடுகளில் சுமார் 30 ஆண்டுகளில் மூன்று மடங்கு மக்கள் தொகை அதிகமாகிவிட்டிருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கும் போது - மாசு
