சிந்தனையும் செயலும்
கட்டுரைகள் 2 · 2 / 50
மக்கள் பிரச்சினைகளையோ; முக்கிய மசோதாக்களையோ - ஏறெடுத்துப் பார்த்திட எதிர்க்கட்சியினர் எவருமில்லை.
இப்படி அரசியல்; அழுக்குப்பட்டுக் கிடக்கிறது என்பதற்காக; அழுக்கான ஆடைதானே என்று கிழித்துவிட முடியுமா ? ‘ஜனநாயக’த்தில் தூய்மையாக்கிப் பயன்படுத்திட சலவை செய்யத்தானே வேண்டியிருக்கிறது!
‘ஜனநாயகம்’ என்பது நாட்டின் சகல மக்களும் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிற சாசனம் அல்லவா ?
ஜனநாயகத்தின் வளர்ச்சிக்கும், வாழ்வுக்கும் சர்வரோக நிவாரணியாக இருப்பது அரசியல் என்பதை மறுக்க இயலுமா ? அதற்காக மருந்தை விஷமென்று வெறுத்து விட்டோ; விஷத்தை மருந்தென்று வேறுபாடு தெரியாமல் பயன்படுத்தி விட்டால் விளையும் ஆபத்து; எவ்வளவு வேதனை தரும் என்பதையும் விவேகிகள் சிந்திக்காமல் இருக்க முடியுமா ?
மக்களாட்சி என்பது மாடி வீட்டுக்கு - மாளிகைக்கு - மந்தகாச வாழ்வினருக்கு மட்டுமே - எழுதி வைக்கப்பட்ட உயில் அல்ல! உரிமை ஆவணமுமல்ல! அது மாடு மேய்க்கும்
மாயாண்டியும் - மண் குடிசை வாழ் மன்னாரும் - உரிமை கொண்டாடக் கூடிய சமத்துவப் பிரகடனம்!
உரிமையுடையது என்பதற்காக நமக்காகப் பயன்படும் தண்ணீர்ப் பானையைத் தள்ளிவிட்டு உடைத்துவிட முடியுமா ?
அல்லது அந்தப் பானை ஒருவர்க்கு மட்டுமே உரியது என்று அதன் அருகே நின்று அரிவாளைத் தூக்கிக் கொண்டு ஆட்டம் போடத்தான் முடியுமா ?
எனவே, ‘காதல்’ - ‘துறவு’ - ‘அரசியல்’ - எல்லாமே பரிசுத்தமானவைதான்!
அந்தப் பரிசுத்தம்; அவற்றை அணிபவர்களைப் பொறுத்துத்தான் நீடிக்கும்! அழுக்கின் ஆதிக்கத்திற்கேற்ப ஆடையின் தூய்மை அமையும்!
ஜனநாயகம் எனும் மக்களாட்சி மாண்பு வேர் இறங்கித் தழைத்து விளைந்திட;
நிலம் செழிக்க ஏர் உழுதல், எரு இடுதல், நீர் பாய்ச்சுதல் போல களை நீக்குதல், காவல் காத்தல் தேவை என்கிறதே குறள்; அவற்றில் எல்லாவற்றையும் விட களை நீக்கும் ஏற்பாடு மிக முக்கியமாகும்.
ஜனநாயகத்தை சீர்குலைக்கும் களைகளாக இருக்கும் இயக்கங்களையோ, நடக்கும் ஆட்சிகளையோ பயிரோடு இணைந்து வளர்வதற்கு இடம் தந்தால் ஏர் உழுதென்ன - எரு இட்டு என்ன - நீர் பாய்ச்சி என்ன பயன் ஏற்பட்டு விடும் - களைதான் வளரும்; நல்ல கதிர் வளராது!
அரசியல்; நிலம் போன்றது! அது ஜனநாயகப் பயிர் வளர்க்கப் பயன்பட வேண்டும் - அந்தப் பயிர் மட்டுமே வளர்ந்தால் மனித வளம் - மதச்சார்பற்ற - மத நல்லிணக்க வளம் செழித்துக் குலுங்கும்!
அரசியல் நிலத்தில் தன்னலம் வளர்க்க களைகளாய்த் தோன்றுவோர்;
களையப்பட வேண்டியோரேயாவர்!
அப்படிக் களைந்து விட்டால்; அரசியல் தூய்மையாகும்!
‘அறநெறி தானிய விளைச்சல்’ அமோகமாகப் பெருகும்!
குளத்தில் படர்ந்துள்ள பாசியை அகற்றாமல்; குளத்தைப் பழிப்பது; பழிப்போரின் குற்றம்தானே ?
பாசியைக் கண்டுகொள்ள; முதலில் நம் கண்ணில் விழுந்துள்ள தூசியை அகற்றிக் கொள்வோம்.
27- 4 - 2005
★★★
உடன்பிறப்பே,
ஜெயக்குமார் என்ற இளைஞன், அண்ணா அறிவாலயத்திற்கு வந்து என்னைப் பார்த்தான். எழுதியிருப்பதைப் படித்துப் பார் என்று ஒரு தாளைக் கொடுத்தான்.
இடையிடையே பிழைகள் சில தலை நீட்டிடும் வண்ணம் வாக்கியங்கள் அமைந்திருந்தாலும்; ஏதோ ஒரு கருத்தை வெளியிட வேண்டும் என்ற ஆர்வம் அந்த இளைஞனுக்கு இருப்பது புரிந்தது.
“தலைவரே ஓயாமல் உழைக்கிறீர் - உழைத்துக் கொண்டே இருக்கிறீர் - உறங்காமல் உழைக்கிறீர் - நானும் உழைக்கிறேன் - ஆனால் உறங்காமல் இல்லை. உறங்குகிறேன். உறங்கினால்தானே, நமது குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாமின் அறிவுரையின்படி இளைஞர்கள் கனவு காண முடியும்”
பக்கத்தில் இருந்த பேராசிரியர் அவர்கள் அதைப் படித்துவிட்டுப் பாராட்டிப் புன்னகை புரிந்தவாறு அந்தத் தாளை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுத்து விட்டார்.
