சிந்தனையும் செயலும்
கட்டுரைகள் 15 · 15 / 50
ஊரும் உலகமும்
தீராத வேதனையில்
ஆழ்ந்து கிடப்பது ஒருபுறம் -
இன்பமும் துன்பமும் இணைந்து வருவதே வாழ்க்கை என்பது மட்டுமல்ல; உலகின் பல நாடுகளின் வரலாறும் அப்படியேதான் அமைந்துவிடுகிறது. இனிய செய்திகளைக் கேட்டு இன்புறுவதற்கு ஒப்பாக திட நெஞ்சத்துடன் துன்பங்களைச் சந்திக்கவும் தோள் உயர்த்துவோம்.
9 - 7 - 2005
★★★
ஊரார் அறிந்தால் நம்மை எவ்வளவு உதாசீனப் படுத்துவார்கள், பகைத்து விட்டார் பழித்துரைக்கும்படி ஆகிவிடுமே, அவர்கள் நம்மைப் பார்ப்பதே ஒருமாதிரி இருக்குமே, என்றெல்லாம் நினைத்து; அத்தகைய நிலை, தம்மை நெருங்காமல் பார்த்துக் கொள்வதற்காக ஒரு ஆணோ அல்லது ஒரு பெண்ணோ ஒழுக்கமாக இருப்பதென்பதை ‘கற்பு’ என்று கூறிவிட முடியாது.
கொலை செய்தால், கொள்ளையடித்தால், தண்டனை கிடைக்கும் என்பதற்காக அச்செய்கையைத் தவிர்ப்பதற்கும் பிறர் பழிப்பரே என்பதற்காக ஒழுக்கத்திலிருந்து வழுவாதிருப்பதற்கும் அவரவர் மனச்சாட்சியை வைத்துச் சீர்தூக்கிப் பார்த்தால் அதற்கு மதிப்பு என்று எதுவுமே கிடையாது. தென்றலுக்கு எப்படிக் குளிர்த்தன்மை இருக்கிறதோ, கோடை வெயிலுக்கு எப்படி வெப்பம் இருக்கிறதோ; அதுபோல இயற்கையாகவே ஒழுக்கம் எனும் பண்பு; ஆடவர் பெண்டிர் இருபாலார்க்கும் இருப்பதுதான் போற்றுதற்குரியதாகும்.
இல்லையேல்; குளிர்காலத்தில் சுற்றுப்புறத்தைச் சூடாக வைத்துக் கொள்ளவும்- கோடை காலத்தில் சிலுசிலுப்பாக வைத்துக் கொள்ளவும் ஏற்ற கருவிகளை அமைத்துக் கொள்வதுபோலவே; தம்மை ஒழுக்கமுடையவர்களாக ஆக்கிக்கொள்வதும் ஆகிவிடும்.
திருட்டு என்பதை எண்ணிப்பார்த்து; “ஏயப்பா; அது தீச்செயல்! சிக்கிக்கொண்டால், சிறைத் தண்டனை” எனும் அச்சத்திற்காக அடங்கி, அதன் காரணமாக அந்த எண்ணத்தையே விட்டொழிப்பதைக் காட்டிலும்; அந்த எண்ணமே மனத்தில் தோன்றாமலிருப்பதுதானே “மாண்பு” எனப் புகழப்படக்கூடியது; மதிக்கப்படக்கூடியது!
களவு மாத்திரமல்ல; எந்தவொரு தீய செயலையும், கொலை, கற்பழிப்பு போன்ற கொடுஞ்செயலையும், அவற்றால் ஏற்படக் கூடிய விளைவுகளை நினைத்துப் பார்ப்பதால் தவிர்ப்பது என்று அல்லாமல்; அந்தக் கெடு நினைப்பு இயற்கையாகவே தோன்றாமலிருப்பதுதான் ‘நேர்மை’ எனப்படும்! அந்த நேர்மையாளர்கள் தான் மனித நேயமுடையார் வரிசையில் வைத்துச் சிறப்பிக்கப்படுவர்.
இயற்கையாக அமையாமல் - விளைவுகளுக்கு அஞ்சி; அமையாமல் - ஒழுக்கமுடைமைக்கு எதிராக, மனித நேயத்திற்கு விரோதமாக, இன்னாச் செயல்கள்; விளைவுகளைப் பற்றியும் எண்ணிப் பார்த்திடத் தவறியோ; அல்லது எண்ணிப் பார்த்த பிறகும்கூட நடைபெறுமேயானால் அதற்குக் காரணமானவர்களைச் சட்டத்தின் முன்னால் நிறுத்தி சமுதாய ஒழுக்கம் பாதுகாத்திடக் காலம் காலமாக வழிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அந்த முறைகள் உலகின் பல பகுதிகளில் ஒன்றுக்கொன்று வித்தியாசமானவைகளாகவும் இருக்கின்றன.
அவை எத்தனை வகையாக இருப்பினும்; அவற்றின் மூல நோக்கம், குற்றங்களுக்குத் தண்டனை வழங்குவதின் மூலம் மேலும் அக்குற்றங்கள் நடைபெறாமல் தடுப்பதுதான்.
ஆனால், தண்டனைகளோ; சமுதாயம் பழிக்குமே என்ற அச்சமோ, சட்டம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது என்ற எச்சரிக்கையோ - குற்றங்களைத் தடுப்பதற்குப் பயன்படுத்துவதைவிட; தனி நபர் ஒழுக்கத்தைப் பேணுவதற்குத் துணைநிற்பதைவிட; இயற்கையாகவே ஒழுக்கமாக இருப்பதுதான் இருபாலாரையும் கற்புள்ளவர்களாகவும், மனித
நேயமுள்ளவர்களாகவும், மாண்புள்ளவர்களாகவும், நேர்மையாளர்களாகவும் பெருமைப்படுத்தக் கூடியதாகத் திகழ முடியும்.
பண்பாடு போற்றும் பாங்கு; பழைமைச் சமுதாயத்திற்கு மட்டுமல்ல; பகுத்தறிவுப் பாதையில் பயணிக்கும் முற்போக்குப் புதுமைச் சமுதாயத்திற்கும் உரியதாகும் என்ற பொதுவான சிந்தனையின் அடிப்படையில் இந்தக் கருத்துக்கள் செயல் வடிவம் பெறுவது “உன்னையே நீ அறிவாய்” என்ற சாக்ரடீசின் போதனையைப் புரிந்துகொண்டு, தன்னையே உணர்ந்து “தன்னை வென்றால் தரணியை வெல்ல முடியும்” எனும் நம்பிக்கை கொண்ட மக்கள் சமுதாயத்திற்குப் புது வழியை, புரட்சிகரமான வழியைக் காட்டக் கூடியதாகும்.
14 - 7 - 2005
★★★
ஆடவரை வசியம் செய்து தன் பக்கமிழுத்து, தன் பக்கமே வைத்துக்கொள்ள சில மருந்துகள் உண்டு என்று சிலர் பொய்யுரைத்து; அதையும் சில பெண்கள் நம்பி, அந்த மருந்துகளை வாங்கி, ஆண்களுக்குக் கொடுத்து, அதன் காரணமாகவே அந்த ஆண்கள் நோய்வாய்ப்படுவது உண்டு. அப்படி மருந்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்லி; அதனால்தான் ஒரு ஆடவர் நோயுற்றிருக்கிறார் என்றும் கூறி அந்த மருந்தை அவர் வயிற்றிலிருந்து எடுப்பதாகவும், எடுத்துவிட்டால் பிறகு நலம் பெற்று விடுவார் என்றும் சில சாமியார்கள் அல்லது போலி வைத்தியர்கள் நிரம்பப் பணம் வாங்கிக் கொண்டு அந்த சிகிச்சையைத் தொடங்குவார்கள்.
மருந்து வைத்து மயக்கிவிட்டாள், அவன் மயங்கிக் கிடக்கிறான் என்று மருமகளை மாமியார்கள், நாத்தனார்கள் சபிப்பதும் உண்டு.
மருந்து வைத்து வசியம் என்பது எத்தகைய ஏமாற்று வேலை என்று விளக்கி தமிழ் மருத்துவம் பற்றி பல அரிய நூல்களை எழுதி வெளியிட்டுள்ள டாக்டர் திருமலை நடராசன், ஆர்.ஜி.எம்.பி., (சித்தா) என்பவர்; அவர் எழுதிய “சித்த மருத்துவக் களஞ்சியம்” என்ற நூலில் “மருந்து வைத்தல் வசிய நோய்” என்ற தலைப்பில் எழுதியுள்ள கட்டுரையில்; தனக்கேற்பட்ட அனுபவத்தையே குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அது வருமாறு:-
“மருந்தால் ஒருவரை தன் பக்கமிழுத்து விட இயலுமா என்பது முக்கிய கேள்வியாகும்.
இன்றுங்கூட இந்நோய் தனக்குள்ளதென்று நம்பி என்னிடம் வருவோர் உண்டு.
இவர்களுக்கு என்ன சொன்னாலும் அவர்கள் சொன்னதையே சொல்லுவார்கள்.
ஒருவரை தன் வசப்படுத்தக் கூடிய மருந்துகள் பத்து வகைப்படும் என்றும், சில மருத்துவ நூற்களில் குறிப்பிடப்பட்டு மருந்துகள் செய்முறையும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மருந்துகளில் ஒன்றைக் கூட ஒருவரும் இன்று முறையாகச் செய்யவே முடியாது என்று உறுதியாகக் கூறலாம். இம்மருந்திற்காக குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மருந்துப் பொருட்கள் சிலவற்றை அறிவதும், புரிவதுமே சற்றும் இயலாத செயல்.
ஒரு சிலர் தொழிலாகக் கொண்டு செய்யும் கொடிய சதி இதுவாகும்.
பெரும்பாலும் பெண்கள் ஆண்களுக்கு மருந்து வைத்து மயக்கிவிட்டார்கள் என்றே கேட்க முடிகிறது. இந்நோயாளிகளையும் காண முடிகிறது. ஆண்கள் பெண்களுக்கு மருந்து வைத்து மயக்கி விட்டான் என்று கேள்விப்படுவது அரிதாக இருக்கிறது. இந்த வசிய மருந்துகள் ஆண்களுக்கு மட்டுந்தான் வேலை செய்யுமா? பெண்ணிற்குக் கொடுத்தால் பலனிருக்காதா? சிந்திக்க வேண்டும். மருந்து என்பது ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் பொதுவானதாகும்.
