உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
கட்டுரைகள்

மீசை முளைத்த வயதில்

கட்டுரைகள் 23 · 23 / 26

கோவலனாய் ஆகி விட்டீரோ என நான் நினைப்பதற்குள் வந்துவிடுவீர் என்றே இந்த ஒன்பதாம் மடலை இறுதியாக அனுப்புகின்றேன். கயல் எழுதி, வில் எழுதிக், கார் எழுதிக், காமன் செயல் எழுதித் தீர்ந்த முகம் திங்களோ காணீர்! என்று சிலம்புத் தமிழிலே சிற்றின்பச் சோலையிலே வார்த்தைகளைச் சிந்துவீரே; ஒரு மடல் எழுத நேரமின்றிப் போனதோ அத்தான்! போங்களத்தான்; பொல்லாத அத்தான்!

சண்பகம், பச்சிலை, கருமுகை, வெண்பூ, மல்லிகை, செங்கழுநீர்ப் பூக்கள் கொண்டு மாலை கட்டி, அதனுள் மடல் வைத்துக் காதலனுக்கு அனுப்பிய மாதவிக்காவது ஆறுதலுக்கு மழலை மணிமேகலையிருந்தாள்! எனக்கு யார்தான் இருக்கிறார்கள் ? அதுவுந்தான் இல்லையே!

“மன்னுயிர் எல்லாம் மகிழ்துணை புணர்க்கும்

இன்னிள வேனில் இளவர சாளன்;

அந்திப் போதகத்து அரும்பிடர்த் தோன்றிய

திங்கட் செல்வனும் செவ்வியன் அல்லன்;

புணர்ந்த மாக்கள் பொழுது இடைப் படுப்பினும்

தணந்த மாக்கள் தம்துணை மறப்பினும்,

நறும்பூ வாளியின் நல்லுயிர் கோடல்

இறும்பூது அன்று இஃது அறிந் தீமின்;”

மாதவி கோவலனுக்கு எழுதிய மடலின் கருத்தே எனக்கும் பொருந்தும்!

கூடி மகிழ்ந்த காதலர் சிறுபொழுது கூடாமல் மறந்தாலும், பிரிந்த காதலர் தம் துணைவியை மறந்தாலும், இளவேனிலும் நிலவும் மென்மலர்

அம்புகளால் உயிரைக் கொல்லும் என்பது புதிய செய்தியல்ல என்பதைத்தான் மாதவி கோவலனுக்கு மடல் வாயிலாகத் தெரியப்படுத்தினாள். நானும் அதையே நினைவுபடுத்துகிறேன்.

- அன்புக் காதலி

●

அவள் : “கிளியென்னைத் தனிவிடுத்துப் புலி வேட்டையாடுதற்குப் போகின்ற அத்தானே! துளிக்கூட இரக்கமில்லை உந்தன் நெஞ்சில் ?”

அவன் : “உளிப்படா உயிர்ச் சிலையே! ஒளி விளக்கே! விடுபட்டிருக்கின்ற அம்புக்கெல்லாம் வேலை தரக் காடு செல்வேன்; விடை கொடு - விரைவில் வருவேன்.”

அவள் : “அம்பென்றாய் அன்றொரு நாள் எந்தன் கண்ணை - இக்கணையைத் தூங்கவிட்டு அக்கணைக்கு வேலை தர அடவிப் பயணம் - அடுக்குமா அத்தான் இது ?”

அவன் : “வக்கணைக்காரி! இக்கணமே இந்தா முத்தம்; எண்ணிக்கொள் - இந்தப் பேச்சுக்கு எந்தன் பரிசு!”

அவள் : “முத்தத்தால் முழு உடலும் கொதிப்பேறி இதயத்தின் எக்கமிகு சத்தத்தால் எந்தன் காதெல்லாம் செவிடுபடும் செயல் புரிந்து செல்லாதே வேண்டாம்; என்னைத் தீண்டிக் குளிரேற்றிப் பின்னர் நடுங்கும் உடலுக்குப் போர்வையாய் உதவாமல் போய் விடுவாய் - வேண்டாம்; வேண்டாம்!”

அவன் : “திங்களியே! தீண்டுவதால் குளிர் என்றாய்; முன்பு தீப்போல் கொதிக்குமென்றாய் உந்தன் மேனி - இதில் எதை நான் நம்புவது ?”

அவள் : “குளிர் பொழிகின்ற நிலவினுக்கும் வெப்பமுண்டாம் - அதுதான் குறள் முழக்கும் மூன்றாம் பாலினுக்கும் முழு பொருத்தம்!”

அவன் : “உன்னைக் கைப்பிடித்து ஒரு கிழமை ஊமையாய்க் கிடந்தாய் - ஆண்டு ஒன்று