திரும்பிப்பார்!
காட்சி 67 · 67 / 93
வார்டர் : புறப்படம்மா ! டயம் ஆச்சு.
(குமுதா பாண்டியனை விட்டு)
குமுதா: பாண்டியன். பாண்டியன்.
பாண்டியன் : போய்வா குமுதா!
★
(குமுதா போதல்)
[பூமாலை வீடு
பூமாலை: (சோகமுடன் கண் கலங்க) கண்களை விற்று விட்டு சித்திரம் வாங்குகிற கதைக்கும் குமுதா பாண்டியன் வாழ்வைச் சீரழித்துவிட்டு சகோதர வாஞ்சையைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் என் நிலைமைக்கும் என்ன வித்தியாசம் ....
பரந்தாமன் : கண்களை விற்கும்படி யார் சொன்னது! என்னைக் காட்டிக் கொடுத்துவிட்டுப் போவதுதானே !
பூமாலை: அது என் குற்றந்தான். அதற்கு தண்டனையே உலகத்தில் கிடையாது !
பரந்தாமன் : பாண்டியன் என்னை எதிர்த்து மேடை அதிரப் பேசலாம். கோடை மழைபோல் வசைச் சொற்களைக் கொட்டலாம். போலித் தலைவன் என புத்தகம் போட்டு பொதுஜன விரோதியாக்கலாம். இப்படியெல்லாம் உன் தம்பிக்குத் தகாத பெயர் - இழி தன்மை கற்பிக்கலாம். அதற்கு நான் சரியான பாடம் கற்பிப்பது மாத்திரம் பாபம் பாதகச் செயல். நன்றாயிருக்கிறதக்கா நியாயம்.
பூமாலை: கொள்கை விரோதத்திற்காக, குடும்பத்தைக் கெடுப்பதுதான் நியாயம். இல்லையா!
பரந்தாமன் : ஆமாம்! அதற்கென்ன செய்யப் போகிறாய் ....
பூமாலை: என்ன செய்யப் போகிறேனா! முன்பே சொன்னாயே; காட்டிக் கொடு என்று, அதை செய்யப் போகிறேன்!
