திரும்பிப்பார்!
காட்சி 25 · 25 / 93
கருடன் : பெரிய தொழிலாளி இவுரு ! பரந்தாமா! நீ எழுத ஆரம்பிச்சுடு ! லாபத்திலே உனக்கு கால், எனக்கு முக்கால்.
பையன்: எனக்கு...
கருடன் : அறை ! (அறைதல்)
★
(பையன் அழுதல்)
[பாமாவின் தந்தை குணரத்னம் பூமாலையிடம் தன் மகளைப்பற்றி வருத்தமுடன் கூறிக்கொண்டிருக்கிறார்]
குணரத்னம் : அவள் மாத்திரமா போனாள்.வீட்டை அடமானம் வச்சு, செஞ்சுப்போட்ட ஆயிரம் ரூபாய் நகையோடவும் போய்ட்டா!
பூமாலை: ஆயிர ரூபாய் நகைதானே.இந்தாருங்கள்... (தன் அணிகலன்களைக் கழற்றிக்கொடுத்து) இதை வைத்துக்கொள்ளுங்கள். (கொடுக்கிறாள்)
குணரத்னம் : (அதை வாங்கி) ஏன்? இதை நான் யாருக்குப் போட்டு அழகு பார்க்கப் போகிறேன். நீயே வச்சுக்க. (கீழே போட்டுவிட்டு) எனக்குத் துரோகம் பண்ணுனவுங்க தொலைஞ்சு போய்டுவாங்க !...
(போகிறார். பூமாலை சோர்ந்து சோபாவில் உட்காருகிறாள். பரந்தாமன் வந்து கீழே கிடக்கும் நகைகளைப் பார்த்து)
பரந்தாமன்: அக்கா. இது ஏது நகை?
(பூமாலை மௌனம்)
பரந்தாமன் : ஏன் இப்படிக் கீழே கிடக்கிறது. (எடுக்கிறான்) எல்லாம் பொன்னகைதானே?
பூமாலை: இல்லை. துரோகத்தின் புன்னகை !
