திரும்பிப்பார்!
காட்சி 14 · 14 / 93
பரந்தாமன்: அழாதே ! அன்புக்கரசி ! அழகுமணி மாளிகையின் அலங்காரத் திருவுருவே. அழித்தெழுதா சித்திரமே—ஆடிவரும் பொன் விளக்கே ! கட்டாணி முத்தழகி ! கண்கவரும் ரத்தினமே ! உன் கண்ணில் நீர் என்றால், என் உள்ளம் கலங்குதய்யோ! அழாதே பாமா !.... அழாதே!
பாமா: நாம் வாழ வழி சொல்லுங்கள்.
பரந்தாமன்: வாழ வழி ! இப்போதே இருவரும் வெளியேறி விடுவதுதான்....
பாமா : ஆ
பரந்தாமன் : தங்கமே கேள் ! தந்தைக்கு ஒரு கடிதம் எழுதி வை. “திருமணம் பிடிக்கவில்லை—வெளியேறி விட்டேன்” என்று சிந்தைக்கினியவளே! சிங்கார மயிலே.... உம் சீக்கிரம் ... எழுது கண்ணே ! என் எழுதாத ஓவியமே எழுது !
★
[பாண்டியன் பாமாவை மணக்கப்போகிற மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறான். வெளியிலே மாப்பிள்ளை ஊர்வலத்துக்கு ஏற்பாடு நடக்கிறது. உள்ளே]
புண்யகோடி : சீக்கிரம் புறப்படுடா தம்பி ! எல்லாம் தயாரா இருக்கு.
பாண்டியன் : ஊர்வலம் வேணுமாப்பா? எனக்கென்னமோ பிடிக்கலை
புண்யகோடி : அது கெட்டுது போ ! ஊர்வலமே வேண்டாமா ! நம்ப என்ன அவாளை இவாளை கூப்பிட்டு கச்சேரியா வைக்கப் போறோம். கொஞ்சம் சிறப்பா, வெறும் மாப்பிள்ளை ஊர்வலம் கூடவா கூடாது—பெண் உன் பக்கத்திலே இருக்கப் போறதில்லை நீ ஏன் வெட்கப் படுறே.
(பாண்டு வாத்யம் திடீரென நிற்கிறது. ஒருவன் புண்யகோடியின் காதில் பெண் ஓடிவிட்டாள் என்ற செய்தியைக் கூறுதல். பாண்டியன் திகைப்பு)
★
[பூமாலை ஊருக்குப் புறப்பட ஏற்பாடு செய்கிறாள்—அவளிடம் பாடம் கற்கும் ஒரு பெண் வந்து]
பெண் : பட்டணத்துக்கு ஏம்மா போறீங்க...
