பராசக்தி
காட்சி 23 · 23 / 46
குண : சந்தர்ப்பம் என் தங்கையை விதவையாக்கியது சமுதாயம் அவள் வாழவிடவில்லை (கல்யாணியைக் காணாது திரும்புகிறான் வரும் வழியில்)
குண : அப்பா இந்தப் பக்கம் ஒரு குழந்தையோட ஒரு விதவை...
வழிப் : அடே அது உனக்குத் தெரிஞ்ச பொண்ணுதானு? அதோ அந்தக் கூட்டத்திலே போய் பாரு தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டாங்க.
குண : ஆ—கல்யாணி; (அங்கே செத்துக் கிடக்கும் பெண் கல்யாணி அல்ல என்பதை அறிந்து திரும்புகிறான்)
[கல்யாணி மதுரையில் இட்லி வியாபாரத்தை விட்டு ஊரை விட்டே வெளியேறுகிறாள்]
(இரங்கூனிலிருந்து வெளியேறிய சந்திரசேகர் திருச்சியில் எம். சி. சேகர் என்ற பெயருடன் நீதிபதியாக இருக்கிறார்)
வந் : ஏதாவது தகவல் கிடைத்ததா?
ஒரு : ஒரு தகவலும் கிடைக்கல்ல!
வந் : ஆமாம் நீங்க இந்த ஊருக்கு வந்தது அவர்களுக்குத் தெரியுமா?
சந் : தெரியாது!
சரஸ் : எதற்கும் நாம் நேரிலேயே பார்த்துவிட்டா?
சந் : ஆம் அதற்காகத்தான் அவர்களை வரச்சொன்னேன் நாளைக்கே புறப்படுவோம்.
[கள்ள மார்க்கெட் கயவன் நாராயணப்பிள்ளை பதுக்கி வைத்திருந்தவற்றைக் கணக்கிடல்].
நாரா : சர்க்கரை மூட்டை, இருபது, மில் துணி பீஸ் முப்பது, நூல் பேல் ஆறு, ஆக மொத்தம்.
கருப் : அம்பத்தாறு
நாரா : சீ மடையா அதுதெரியாது எனக்கு! லாபத்தைக் கணக்குப் பண்ணினால், ஐம்பத்தாறும்
கருப் : லாபம் என்னங்க, இப்பவே வித்தால்கூட முப்பதாயிரம் கிடைக்குங்க.
நாரா : ஏன் அப்புறம் வித்தால் ஆகாதோ? இது ஒண்ணும் கத்திரிக்கா இல்லேடா அழுகிப்போகறதுக்கு கன்னிப் பொண்ணு.
