உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
பராசக்தி/காட்சி 23
திரைக்கதை & வசனம்

பராசக்தி

காட்சி 23 · 23 / 46

குண : சந்தர்ப்பம் என் தங்கையை விதவையாக்கியது சமுதாயம் அவள் வாழவிடவில்லை (கல்யாணியைக் காணாது திரும்புகிறான் வரும் வழியில்)

குண : அப்பா இந்தப் பக்கம் ஒரு குழந்தையோட ஒரு விதவை...

வழிப் : அடே அது உனக்குத் தெரிஞ்ச பொண்ணுதானு? அதோ அந்தக் கூட்டத்திலே போய் பாரு தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டாங்க.

குண : ஆ—கல்யாணி; (அங்கே செத்துக் கிடக்கும் பெண் கல்யாணி அல்ல என்பதை அறிந்து திரும்புகிறான்)

[கல்யாணி மதுரையில் இட்லி வியாபாரத்தை விட்டு ஊரை விட்டே வெளியேறுகிறாள்]

(இரங்கூனிலிருந்து வெளியேறிய சந்திரசேகர் திருச்சியில் எம். சி. சேகர் என்ற பெயருடன் நீதிபதியாக இருக்கிறார்)

வந் : ஏதாவது தகவல் கிடைத்ததா?

ஒரு : ஒரு தகவலும் கிடைக்கல்ல!

வந் : ஆமாம் நீங்க இந்த ஊருக்கு வந்தது அவர்களுக்குத் தெரியுமா?

சந் : தெரியாது!

சரஸ் : எதற்கும் நாம் நேரிலேயே பார்த்துவிட்டா?

சந் : ஆம் அதற்காகத்தான் அவர்களை வரச்சொன்னேன் நாளைக்கே புறப்படுவோம்.

[கள்ள மார்க்கெட் கயவன் நாராயணப்பிள்ளை பதுக்கி வைத்திருந்தவற்றைக் கணக்கிடல்].

நாரா : சர்க்கரை மூட்டை, இருபது, மில் துணி பீஸ் முப்பது, நூல் பேல் ஆறு, ஆக மொத்தம்.

கருப் : அம்பத்தாறு

நாரா : சீ மடையா அதுதெரியாது எனக்கு! லாபத்தைக் கணக்குப் பண்ணினால், ஐம்பத்தாறும்

கருப் : லாபம் என்னங்க, இப்பவே வித்தால்கூட முப்பதாயிரம் கிடைக்குங்க.

நாரா : ஏன் அப்புறம் வித்தால் ஆகாதோ? இது ஒண்ணும் கத்திரிக்கா இல்லேடா அழுகிப்போகறதுக்கு கன்னிப் பொண்ணு.