உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
பராசக்தி/காட்சி 10
திரைக்கதை & வசனம்

பராசக்தி

காட்சி 10 · 10 / 46

கல் : ஆ! இட்லிக் கடையா?

பார் : தமிழ் நாட்டிலே தாலி அறுத்தவர்களுக்கெல்லாம் அது தானே தாசில் உத்தியோகம்.

(மார்வாடிக் கடை)

(சென்னையில் பணத்தை இழந்ததால் மதுரை செல்லப் பணத்திற்காகக் கஷ்டப்படுகிற குணசேகரன்)

வியாபாரி : வாங்கோயா...நிம்மின்கி என்ன வேணும்? சொல்லுங்கோயா?

குண : அய்யா...எனக்கு ஒண்ணும் வேண்டாம் இந்த பேண்டை விலைக்கு எடுத்துக்கிட்றீங்களா?

வியா : இது ரொம்ப புராணு இருக்காங்க! எட்டு அணா தருங்க.

குண : புதுசய்யா! ஐம்பது ரூபாய் போட்டு தைச்சேன் மதுரைக்குப் போகணும் ரயில் சார்ஜ்க்காவது கொடுங்கையா.

வியா : நீப்பன்—பம்பாய் போறன்—மதராஸ் போறன் நம்பள்கி என்னப்பா. எட்டணா தர்றன்

(குணசேகரன் நகருகிறான். ஒரு வீட்டில் போய் பணம் கேட்கிறான்)

குண : அய்யோ! கப்பல்லே வந்தேன்—பணம் பெட்டி எல்லாம் திருட்டுப் போயிடுச்சி.

வீட்டுக் : பணம் பெட்டியெல்லாம் திருட்டுப் போயிட்டா போலீஸ் ஸ்டேஷனிலே ரிப்போர்ட் பண்ணு.

குண : மதுரைக்குப் போகணும் ஏதாவது...

வீட்டுக் : போ...போ...

(இரவு நேரம் குணசேகரன் ஒரு திண்ணையில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறான், வீட்டுக்காரன் தண்ணீரைக் கொண்டு வந்து ஊற்றுகிறான் குணசேகரன் மீது)

வீட்டுக் : ஏண்டா அயோக்கியப் பயலே! யாரைக் கேட்டுடா இங்கே வந்து படுத்தே?

குண : அய்யா...இன்னும் கொஞ்சம் தண்ணி இருந்தா கொண்டு வந்து ஊத்துங்க! குளிச்சு ரொம்ப நாளாகுது கொஞ்சம் சோப்பு இருக்குங்களா?

வீட்டுக் : அட திருட்டுப் பயலே—(மனைவியிடம்) பார்த்தியாடி இவன் திமிரை?