உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
குறளோவியம்/பகுதி 260
இலக்கிய உரை

குறளோவியம்

பகுதி 260 · 260 / 300

அதற்குள் ஊழியன், மருத்துவருடன் அங்கு வந்தான். உதியனை மருத்துவர் இல்லத்திற்குத் தூக்கிச் சென்றனர். சிறிது நேர சிகிச்சைக்குப் பிறகு உதியன் கண் விழித்தான். உயிர் பிழைத்தான் என மருத்துவர் மகிழ்ச்சி தெரிவித்தார். பின்னர் உதியன், நன்னன், ஊழியன் மூவரும் உதியன் இல்லம் திரும்பினர். நன்னன், உதியனைக் கட்டித் தழுவி வாழ்த்திவிட்டுத் தன் வீட்டுக்குச் சென்றான்.

அவன் சென்ற சில நாழிகை கழித்து, அவனுக்கு ஒரு மடல் வந்தது.

“அன்புள்ள நன்னனுக்கு, நீ என்னபால் கொண்டுள்ள நட்பு எவ்வளவு போலியானது என்பதை எனது ஊழியன் பலமுறை சொல்லியும் நான் கேட்டதில்லை. என் ஊழியனின் திட்டப்படி, நேற்று மாலை எல்லாம் நடந்தது. கடலில் எனது கலங்கள் மூழ்கி விட்டன என்ற செய்தியும் பொய்! எனக்கு நெஞ்சு நோய் ஏற்பட்டு மயங்கியிருந்ததும் பொய்! என் விலை உயர்ந்த கணையாழிகளை நீ கழற்ற முனைந்தாயே; அதுதான் மெய்!

ஒத்த பண்பில்லாதவருடைய நட்பை எந்த விலை கொடுத்தாயினும் விலக்கிக் கொள்க என்ற குறள் மொழிப்படி, நீ விரும்பிய கணையாழிகளை உனக்கு அன்பளிப்பதின் வாயிலாக உன் நட்பை இன்று முதல் விலக்கிக் கொள்கிறேன்.

என் நலம் நாடிடும் எனது ஊழியனின் நட்பு, உன் நட்புடன் ஒப்பிடும்போது, நீ மடு! அவன் மலை! அவன் போன்றோர் நட்பையே நான் நாடுகிறேன்.

வணக்கம். உதியன்.”

“மருவுக மாசற்றார் கேண்மைஒன் றீத்தும் ஒருவுக ஒப்பிலார் நட்பு.”

அதிகாரம் - 80 - நட்பாராய்தல்; பாடல் - 800

மருவுக = பழகுக ஒருவுக = விட்டுவிடுக ஈத்தும் = கொடுத்தும்

“நான் உன்னிடம் ஒன்று கேட்கலாமா?”

“கேளுங்களேன்! நான்கூட உங்களிடம் ஒன்று கேட்கவேண்டும்.”

“நீ என்ன கேட்க விரும்புகிறாய் என்னிடம்?”

“நீங்கள் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்துத்தான் என் கேள்வியிருக்கும்.”

“ஓகோ! கேள்விதான் கேட்கப் போகிறாயா?”

“அப்படியானால் நீங்கள் கேட்க எண்ணியது என்னவோ?”

“நானும் கேள்விதான் கேட்க நினைத்தேன்! இருந்தாலும் என்னை ஒரு தயக்கம் தடுத்து நிறுத்துகிறது.”