உள்ளடக்கத்திற்கு செல்லவும்
கலைஞர்கலைஞர்
கட்டுரைகள்

சிந்தனையும் செயலும்

கட்டுரைகள் 43 · 43 / 50

வரவு, குறைவாக இருப்பினும் வரம்பு கடந்த செலவு இல்லாமல் பார்த்துக்கொண்டால் வறுமையெனும் கேடு வராமலே தடுத்துக் கொள்ள முடியும் என்றும்; “வலியுறுத்தல்” அதிகாரத்தில் இன்னொரு குறளில் அவர் விளக்கிடத் தவறவில்லை.

ஒருவரின் வாழ்க்கை இனிதாக அமைவதற்கு மேலும் வலிவூட்டும் அறிவுரைகளை, பூதஞ்சேந்தனார் எனும் புலவர் பெருமகனார், ‘இனியவை நாற்பது’ என்ற நூலில் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இதுவும் பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் ஒன்றேயாகும்.

“வருவா யறிந்து வழங்க லினிதே வியருவார் பங்காகாத ஊக்க மினிதே பெருவகைத் தாயினும் பெட்டவை செய்யார் திரிபின்றி வாழ்த லினிது”

“வருவாய்க்குத் தக்கவாறு வழங்கி, இருவர்க்கிடையே பிரச்சினை என்றால்; ஒருவர்க்குச் சார்பாக நில்லாமல் மனச் சான்றின்படி நடுநிலையாகச் செயல்பட்டு, தனக்குப் பெரும் பயன் கிட்டுமென்றாலும் அதற்கான செயலை விரும்பி; ஆராயாமல் அவசரப்பட்டு ஈடுபடாமல், தனது இயல்பில் வேறுபடாமல் வாழ்வதே இனிது” என்கிறது இந்தப் பாடல்.

ஒருவர், மிகச் சிறிய அளவாக ஒரு சைக்கிள் கடை வைக்கிறார். சைக்கிள்களை வாங்கி விற்பதற்கோ, அப்படி விற்பதில் கழிவுத் தொகை பெற்று - அதைப் பெருக்கி; பிறகு அவரே சைக்கிள்களை வாடகைக்கு விட்டு; அதன் வாயிலாக ஆதாயம் அடைந்து, நாளடைவில் அந்தச் சைக்கிள் கடை அதிபர்; தனது வணிகத் திறமை வாயிலாக, வளம் சிறிது சிறிதாகப் பெற்று இறுதியாக நூற்றுக்கணக்கான பேருந்துகளின் உடைமையாளராக வளர்ந்து உயர்ந்து நிற்கிறார் என்றால்; விவேகமும் - விடா முயற்சியும் - வியாபாரத் திறமையும்தானே அதற்கு முழுமுதற் காரணமாகும்!

அவர் வளர்ச்சியுற்றால் “அதிர்ஷ்டம்” என்றும்; தளர்ச்சியுற்றால் “தலைவிதி” என்றும் எளிதாகச் சொல்லி விடுகிறது உலகம்.

எடுத்த எடுப்பில் மலையுச்சிக்கே போய்விட வேண்டும் என்று ஆசைப்படக்கூடாது.

மலையடிவாரத்துக்குச் செல்லாமல் மலையுச்சிக்குப் போய் விட முடியுமா?

மலையடிவாரத்தில் நின்று மலையுச்சியை அண்ணாந்து பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

சிறிய சிறிய பாறைகள், கால் வைத்து ஏறிடவோ, கை வைத்துப் பிடித்துக் கொள்ளவோ - உச்சி நோக்கி இருப்பவைகளை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. குறிப்பிட்ட தொலைவு மலையுச்சியை நோக்கிச் சென்ற பிறகு; கீழே குனிந்து பார்த்தால் தலை நடுங்குகிறது.

அந்த நடுக்கத்தை உதறி விட்டு நம்பிக்கையுடன் தொடர்ந்து மேலே மேலே என்று ஏற வேண்டியிருக்கிறது. அந்த முயற்சியின் முடிவில்தான் மலையின் முடியைத் தொட முடிகிறது.

சைக்கிள் கடை வைத்தவர்; பல நூறு பேருந்துகளின் அதிபராக - ஆயிரக்கணக்கான வாலிபர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பு வழங்குபவராக - எப்படி ஆக முடிந்தது?

நீங்கள் பேருந்து அதிபர் - முதலாளி என ஆக வேண்டுமென்றோ; அந்தப் பேருந்துத் தொழிலில் தனியார் ஆதிக்கம் தலைகாட்டி விடாமல் தடுத்து, அவற்றைத் தேசியமயமாக்கிட வேண்டுமென்றோ எழுகிற இருவேறு நிலைகளில் குக்கிராமத்து மக்கள் உள்ளிட்ட அனைத்துப் பொதுமக்களும் பயனடைகிற நிலையைத்தான் நான் பரிந்துரைப்பவன் என்பதற்கு; கடந்த காலத்தில் என் தலைமையில் நடைபெற்ற ஆட்சியே சான்றாக விளங்குவதால்; இப்போது நான் அந்தப் பிரச்சினை பற்றிப் பேசாமல் - எந்தவொரு தொழிலானாலும், வாணிபமானாலும்; அது ஓங்கி வளர்ந்திட தனிப்பட்ட முறையிலாயினும் அல்லது நிறுவன ரீதியிலாயினும் தடையில்லா உழைப்பு - தளராத முயற்சி - தன்னம்பிக்கை ஆகியவை முழுமையாகத் தேவை என்பதை வலியுறுத்திடவே பேசுகிறேன்.

என் இளப் பிராயத்தில் என் நண்பர் ஒருவர் ‘சிறுகக் கட்டிப் பெருக வாழப் போகிறேன் பார்’ என்று கூறிவிட்டு ஐநூறு ரூபாய் முதல் போட்டு, சிறிய அளவில் அவர் வீட்டுக்குப் பக்கத்திலேயே பலசரக்குக் கடை ஒன்று வைத்தார். ஆரம்பத்தில் அமோகமான வியாபாரம். மகிழத்தக்க அளவுக்கு மாதாந்திர ஆதாயம்.

ஆனால் நாட்கள் நகர, நகர, நண்பரின் வீட்டுக்குத் தேவையான உப்பு, புளி, மிளகாய் போன்ற அனைத்துப் பொருள்களையும் அந்தக் கடையிலிருந்தே உரிமையுடன் எடுத்துக் கொண்டார்கள்; காசு, பணம் எதுவும் தராமல்!

அதனால் முடிவு என்ன ஆயிற்று? நண்பரின் கடைக்கு மூடு விழா நடத்த வேண்டிய அளவுக்கு ஆயிற்று!

எனவே அதிர்ஷ்டம் என்றோ; அன்று அவன் எழுதிய எழுத்தை மாற்ற முடியுமா என்றோ; ஏதன் மீதாவது யார் மீதாவது பொறுப்பைச் சுமத்தாமல் வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் நாமே பொறுப்பு என்கிற மன உறுதியுடன்; ஒரு பணியில் இறங்குகிற எந்த மனிதனையும் அயர்வோ, சோர்வோ அணுகாது; அய்யன் குறளை அடிமனத்தில் பதித்துக் கொண்டு ஆண்டோர்களாம் பூதஞ்சேந்தனார் போன்றோர்; அறிவுரைகளையும் பின்பற்றுகிற வரையில் அந்த மனிதனின் வாழ்வில் பின்னடைவும் ஏற்படாது!

பொருள் :-

பெட்டவை = விரும்பியவை.

25 - 10 - 2005

★★★

டாக்டர் அகிலன் இராமநாதன் அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்ட “பொது அறிவு உலகம்” எனும் மாத இதழ் - மூன்று நான்கு மாதங்கள் சேர்ந்தாற்போல எனக்குக் கிடைத்து; அவற்றின் எல்லா பக்கங்களையும் படிக்கின்ற வாய்ப்பைப் பெற்றேன்.

எழுத்துப் பிழைகள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சற்று அதிகமாகவே காணப்படுகின்றன. எழுத்தில் பிழையிருந்தால் வார்த்தைகளையோ, அல்லது வாக்கியங்களையோ “ஓ! இப்படித்தான் இருக்கும்” என்று நாம் ஒருங்குபடுத்திக் கொள்வது எளிதானதாகும். ஆனால் எழுத்துப் பிழைக்குப் பதிலாக எண்களிலே எங்கேனும் அல்லது ஏதேனும் பிழை ஏற்பட்டுவிடின் காலக் குழப்பமே ஏற்பட்டுவிடும் அல்லவா?

இக்குறையும் இனி வரும் இதழ்களில் போக்கப்பட்டு விடுமேயானால் “பொது அறிவு உலகம்” எனும் அந்த ஏடு; புதிய செய்திகளைத் தாங்கி விளங்கும் புதையலாக - கருத்துக் கருவூலமாக - வரலாற்றுப் பெட்டகமாக - தகவல்களின் களஞ்சியமாக - அறிவுச் சுரங்கமாக அமையும் என்பதில் அணுவளவு ஐயப்பாட்டுக்கும் இடமே இல்லை.

இனி அதில் உள்ள தகவல்களுக்குள் நுழைவோம். “இந்திய மானுட வளர்ச்சி ஒரு கண்ணோட்டம்” எனும் குறுந்தலைப்பில் வந்துள்ள ஒரு பெட்டித் தகவல் வருமாறு :-

(‘பெட்டி’ என்றதும் பின்னும் முன்னும் ஆவல் கலந்த வியப்புடன் திரும்பிப் பார்க்கக் கூடாது. “பெட்டித் தகவல்”

என்றால் நாலு புறமும் கோடிட்டு அதற்குள் தரப்படுகிற தகவல் என்று பொருளாகும். ‘பொருள்’ என்றால் ‘அர்த்தம்’ என விளங்கிக் கொள்ளுமாறு வேண்டுகிறேன்.)