திரும்பிப்பார்!
காட்சி 46 · 46 / 93
பூமாலை: பதிவுத் திருமணம்.
பரந்தாமன் : பதிவுத் திருமணம். நான் ஒருவன் இருக்கிறேன் வீட்டில். எனக்குத் தெரியாமல் பதிவுத் திருமணம்..
பூமாலை : நீ வீட்டிலா இருக்கிறாய்... 'வீடு' என்றாவது உன் வாயால் சொன்னாயே. அதுவே எனக்கு சந்தோஷம்!...
பரந்தாமன் : அக்கா ! உன்னை உணர்ந்துகொண்டேன். தம்பீ தம்பீ என்று நீ பாசங்காட்டியதெல்லாம் வெறும் பாசாங்கு என்று புரிந்துகொண்டேன். இல்லாவிட்டால் குமுதா உனக்காக வாழ்கிறாள், உன் மனைவிதான் அவள் என்று அன்பு வழிவதுபோலக் கூறிவிட்டு, இப்போது யாரோ ஒரு அனாதைப் பயலுக்கு அவளை மனைவியாக்கிவிட்டேன் என்று கூறுவாயா!
பூமாலை : உனக்கேன் மனைவி ? உனக்குத்தான் நினைத்தபோதெல்லாம் மனைவிகள் கிடைக்கிறார்களே ! அன்பைக் கேட்-
காமல் ஐஸ்வரியத்தைக் கேட்கும் அந்த அழகிகளுக்கு அள்ளி அள்ளிக் கொடுக்க அப்பாவித் தொழிலாளர்கள் இருக்கிறார்கள் மில் முதலாளியிடம் அடகுவைக்க...
பரந்தாமன் : போதும் நிறுத்து !
பூமாலை : புத்திசாலி ! புனிதமானவன் ! இப்படியெல்லாம் உனக்கு புகழுரைகள் வரவேண்டுமென்று எதிர்பார்த்தேன். பரத்தைலோலன், பாதகன் என்ற பழிச்சொற்கள் வருமென்று நினைக்கவேயில்லை.
(பரந்தாமன் போகிறான். பூமாலை அவன் போவதைப் பார்த்துக்கொண்டே நிற்கிறாள் கலங்கியபடி )
★
(பூமாலை வீடு - மாடி அறை
[பாண்டியன் ஏதோ மளமளவென்று எழுதி எழுதித் தள்ளுகிறான். குமுதா அருகே ஆவலுடன் சென்று கவனிக்கிறாள்]
குமுதா: என்ன திடீரென்று எழுத ஆரம்பித்துவிட்டீர்கள்?
பாண்டியன் : நல்ல சிச்சுவேஷன் கிடைத்தது பாட்டு எழுதுகிறேன்.
