பராசக்தி
காட்சி 6 · 6 / 46
பார் : நல்ல சமயத்திலேதான் வந்திருக்கேன்.. எங்கே பிரயாணம்?
மாணி : ஒண்ணுமில்ல மாப்பிள்ளை எழுதின கதை படம் பிடிக்கப் போறாங்களாம்.
தங் : ஆமா! கல்யாணி ரொம்ப நாளா படம் பிடிக்கிறதை பார்க்கணும் பார்க்கணும்னு தொந்தரவு பண்ணுது.
பார் : போகவேண்டியது தான். முழுகாதிருக்கிற பெண்ணு இப்படி நேரம் காலம் இல்லாமல் வெளியே போனால் நல்லாவா இருக்கு.
மாணி : தப்புதான் குழந்தை ஆசைபடுதில்லே போயிட்டுத்தான் வரட்டுமே.
கல் : இன்னைக்கு ஒரு நாளைக்குத்தானக்கா!
பார் : ம்...போம்மா! போ! மாப்புள்ளே நீ சொன்ன படியெல்லாம் கேட்டிரு! பையன் வந்துல்ல அடக்கணும்.
கல் : போங்க அக்கா
மாணி : அதுக்குள்ளே பையனே தீர்மானம் பண்ணிட்டியா?
பார் : நான் தீர்மானித்தாலும் தீர்மானிக்காவிட்டாலும் அவங்க ரெண்டு பேருமே தீர்மானம் பண்ணிட்டாங்களாம் பையனுக்கு பன்னீர் செல்வம்னு பெயர் வைக்கிறதா...
தங் : அதுமட்டுமல்ல பெண் பிறந்தால் நாகம்மான்னு பெயர் வைக்கிறதா தீர்மானிச்சிருக்கோம்.
(புறப்படுகின்றனர்)
மணி : என் பொண்ணு புத்திசாலிதான். இந்த சந்தோஷத்தைப் பார்க்க மகன்களும் இருந்தால்...
(குணசேகரன் சென்னை வந்து கப்பலிலிருந்து இறங்கி காரில் ஏறி அமர்ந்திருக்கிறான்.)
பிச்சை : சாமி...
குண : சரிதாம்போ! தமிழ்நாட்டின் முதல் குரலே ரொம்ப நல்லா இருக்கே!...(பிச்சை கொடுக்கிறான்)
மற்ற : அய்யா...பிள்ளைக் குட்டிக்காரன்.
குண : (கொடுத்து முடிந்தவுடன்) டிரைவர் போப்பா?
