பராசக்தி
காட்சி 3 · 3 / 46
சந் : முடியாதா? எப்படியாவது முயற்சி செய்யுங்க சார் ப்ளீஸ்—
சரஸ் : பெரிய பாரிஸ்டர் இதுக்கு எத்தினி ப்ளீஸ் போட வேண்டியிருக்கு.
பேசு : உங்களுக்கு தெரியாதா? வார் டைம்...
சந் : வார் டைம் சரி சார்! எங்க குடும்பத்துக்கு முக்கியமான மேரேஜ்! அவசியம் எல்லோரும் போகத்தான் வேண்டும்.
பேசு : பேமிலிக்கு ஒருத்தரைதான் அலவ் பண்ணுறது? மொத்தமே முன்னூறு சீட்டுதான் ஒரு டிக்கட் தான் இருக்கு...
சந் : சரி புக் பண்ணுங்க
ஞான : என்ன அண்ணே?
சந் : நாளைக்கு சென்னைக்கு புறப்பட்ற கப்பல்ல மொத்தமே முன்னூறு டிக்கட்டானும்! அதுவும் குடும்பத்துக்கு ஒருத்தர்தானும். தங்கையின் வாழ்விலே பொன் விழா? அதை நாம் எல்லோரும் சேர்ந்து பார்க்க கொடுத்து வைக்கலே.
சரஸ் : அப்படின்னு யார் போறது?
குண : (ஆவலுடன்) நான் போகிறேன்
சந் : ஞானசேகரா தங்கைக்கு வேண்டிய புடவை நகையெல்லாம் எடுத்து பெட்டிக்குள்ளே வச்சிட்டு குணசேகரன் வழி அனுப்பி விட்டு வா. (ஞான சேகரன் வருந்துகிறான்) ஞானசேகரா ஏம்பா கவலைப்படுற? நாமெல்லாம் போகலாம்.
ஞான : அண்ணே, அதுக்குள்ளே யுத்த நிலமை ரொம்பவும் மோசமாகிவிட்டா?
சந் : எப்படியும் போய்ச் சேரலாம்
சரஸ் : நான் கல்யாணிக்காக அரை டஜன் சேலையும் ஜாக்கெட்டும் தாரேன் பெட்டியிலே இடம் இருக்குமா?
ஞான : தங்கைக்கின்னு தலையிலே தூக்கிட்டுப் போவானே, சும்மா கொடுத்தனுப்புங்க அண்ணி
(குணசேகரன் புறப்படுகிறான்)
(மதுரையில் கல்யாண கோலத்துடன் கல்யாணி கண்ணாடி முன்னால் கண்ணீர் விட்டுக்கொண்டே...)
